MƏNƏ SEVGI BORCUN VAR!



Onunla qarşı-qarşıya dayanmışdım.Onun gözlərinin içinə baxırdım.Yaşam sevinci olan o gözlər mənə tərəf baxsada gözlərimin içində ki, ayrılıq qıvılcımlarını görə bilmirdi.

Titrəyərək ona bu sözləri dedim: Mənə göz yaşı borcun var.

Gənc qız isə: Borcumu necə ödəyə bilərəm?

Gözlərimi qırpdım və dedim: Üzümə bax və gülümsə.

Üzümə baxdı və gülümsədi.Üzündə ki, təbəssümlə gənc qız sanki dünyanın xoşbəxtlik tablosunu yaratmışdı.Necədə gözəl idi.Yaz aylarında quşların səsi, çiçəklər açmış bağçaya gözəllik verən kimi, onunda təbəssümü ona bu qədər gözəllik verirdi.

Əllərində bənövşələr var idi.Bahar iysi gəlirdi onlardan.

Yenidən ona dedim: Mənə xoşbəxtlik borcun var.

Gənc qız utana-utana dedi: Borcumu necə ödəyə bilərəm?

Gülümsəyərək dedim: Başını qoy dizlərimə.

Gənc qız heçnə demədən sakitcə başını dizlərimin üzərinə qoydu.Saçlarını daradım, doymadım kiçik tellərini bir-birinə bağladım.O isə sanki bunu edeceyimi bilirmiş kimi sakit durmuşdu.

Daha sonra ayağa qalxdıq.Onun mənə baxışları mənə ayrılıqdan başqa heç bir şeyi söyləmirdi.

Ona yenidən dedim: Mərə ürək borcun var.

Sanki borcunu bilirdi genc qız: Borcumu necə ödəyə bilərəm?

Ona qollarımı uzatdım: Tut əllərimi dedim.

Çiçək qoxan əllərini uzatdı gənc qız.Əlləri o qədər isti idi ki, qəlbimin dərinliklərində ki, hisslərimi əridirdi.

Əllərini çəkdi. Getmək istəyəndə on son dəfə səsləndim: Mənə can borcun var.

Gənc qız təəccübləndi: Canmı???

Dərin bir ah çekdim: Bəli can borcun var, sənsizlik öldürür məni.

Bu sözlərim onun xoşuna gəldi: Bəs bu borcumu necə ödəyə bilərəm?

Sevinclə dedim : Yum gözlərini.

Heç tərəddüd etmədən yumdu gözlərini.

Günahsız bir öpüş qondurdum onun titrəyən dodaqarına.

BU NƏDİR??? Deyərək çatdı qaşlarını.

Peşmanlıqla məmnunluq arasında qalıb, kəkələyərək dedim: HƏYAT ÖPÜCÜYÜ !!!

Qısa bir səssizliyin ardından bu dəfə gənc qız məni öpdü.

Bəs bu nədir??? Təəccüblənərək