qəbul edərək kömək istəməsi» kimi bildirilir.
Allaha inamı olan hər bir insanın müxtəlif formalarda dua etdiyi məlum olan bir məsələdir. Ancaq əksər insanlar duanı təkcə çətinliyə düşəndə və sıxıntılı vaxtlarında, əllərindən gələn bütün ehtimallar yoxlanandan sonra Allahı xatırlamaq şəklində başa düşürlər. Bu cür adamlar yaşadıqları sıxıntıya son qoyulduqdan sonra yeni bir çətinliklə üzləşənə qədər Allahı yaddan çıxarır və Ondan bir şey tələb etməyi ağıllarının ucundan belə keçirmirlər.
Bəzi insanlarda da çox səhv dua anlayışı var. Bu insanlar üçün dua uşaq yaşlarından etibarən ailənin yaşlı fərdləri tərəfindən öyrədilən, bəzi anlaşılmaz sözlərdən ibarətdir. İnsanların bu cür dualarında Allahın mövcudluğu, birliyi, böyüklüyü, qüdrəti, insanları həmişə görüb-eşitdiyi, dualara cavab verəcəyi elə də nəzərə alınmır. Ancaq əvvəlcədən əzbərlənən dua qəlibləri təkrar edilir. Halbuki kitabımızın da mövzusu olan Allahın Quran vasitəsilə bəndələrinə eşitdirdiyi dua çox fərqlidir.
Qurana görə dua etmək Allaha çatmağın ən asan yoludur. İndi bir anlığa Allahın sifətlərini fikirləşək. O insana şah damarından daha yaxın olan, hər şeyi bilən, eşidəndir... İnsanın ürəyindən keçirtdiyi bircə fikir də Allahdan gizli qalmaz. Elə isə səmimi olaraq Allahdan nə isə istəmək üçün insanın təkcə fikirləşməsi də kifayət edir. Budur, Allaha çatmaq bu qədər asandır.
İnsan qulluq şüurunda olduğu müddət ərzində Allah dərgahında dəyər qazana bilər. Buna görə də insan Allaha üz tutmalı, səhvlərini Allaha etiraf etməli və təkcə Allahdan kömək istəməlidir. Bunlardan başqa bir davranış tərzi Allaha qarşı təkəbbürlənməkdir ki, Quranda bunun cəzasının da sonsuz cəhənnəm olduğu xəbər verilir.
Hazırkı cəmiyyətlərdə diqqəti cəlb edən bir məqam özünü büruzə verir. Bu, bəzi başqa ibadətlər kimi, duanın da tərk edilmiş bir ənənə olaraq nəzərdən keçirilməsidir. Əslində, bu fikrin formalaşmasının arxasında «Allahdan müstəqil, öz-özünə işləyən bir dünya» ola biləcəyi təlqini dayanır. İnsanların