Gənc qızın bütün pulu bir ovuc xırdadan ibarət idi. Bu qədərini də baqqaldan, qəssabdan, meyvəsatandan etdiyi alverlər əsnasında çətin bəla bir kənara ata bilmişdi. Pulunu bir dəfə daha saydı, bir dəfə daha, bir dəfə daha… Sabahısı gün yeni il idi. Buna görə, gənc qız üçün yatağına atılıb ağlamaqdan başqa ediləcək iş yox idi.

Ağlamasını kəsərək əlindəki dəsmal ilə gözlərini sildi. Pəncərəyə yaxınlaşaraq, barmaqlıq üzərində gəzən boz pişiyə qəmli qəmli baxdı. Qız fikirləşirdi. Əlindəki bu azca pulla yeni il üçün nişanlısına nə kimi bir hədiyyə ala bilərdi ki? Halbuki ona qiymətli bir hədiyyə almaq xəyaliylə nə xoşbəxt saatlar keçirmişdi.
Sonra, birdən-birə pəncərənin qarşısından ayrılaraq aynanın qarşısında dayandı. Gözləri parlayırdı, lakin birdən üzündəki rəng uçdu. Uzun saçlarını sürətlə açaraq, belinə qədər salladı. Saçları həqiqətən çox gözəl idi. Onsuz da həyatda qibtə edə biləcək başqa da bir şeyi olmadığını düşünürdü.
Bir müddət aynanın qarşısında saçlarını seyr edən gənc qız qapını açdı və qaça qaça nərdivanlardan enərək küçəyə atıldı.
Taxma saç edən qadın bərbərinin qarşısında dayandı. Birdən-birə özünü içəridə tapdı. Qadına:
"Saçlarımı satın almaq istərsinizmi?" deyə soruşdu.
"Şapkanızı çıxarın da bir baxım."
Bərbər saçları əlləriylə yoxladıqdan sonra:
"İyirmi dollar edər" dedi.
"Tez pulu verin, qəbul edirəm."

Gənc qız, nişanlısına uyğun, eyni zamanda hesablı bir hədiyyə tapana qədər bir çox mağaza gəzdi. Sonunda dükanın birində ona layiq hədiyyəni tapa bildi. Bu, çox zərif şəkildə işlənmiş gümüş bir saat zənciri idi.
Gənc qızın nişanlısı da kasıb biriydi. Kasıb gəncin həyatda sahib olduğu tək qiymətli şey, babasından qalma köhnə bir saat idi. Amma onun da zənciri uzun zaman əvvəl qopduğu üçün, saat hər vaxt cibində dayanardı.
Gənc qız evə döndüyündə bir an üçün axmaqlıq etdiyini düşündü. Ya nişanlısı etdiyini bəyənməz, onu bu halıyla çirkin tapsa?
Saat yeddidə hər şey hazır idi. Yemək də ocağın üstündə istilənməkdə idi. Nişanlısı heç