Artıq demək olar ki növbəti TQDK imtahanları bitib.Kimlər üçünsə nəticə əla,kimlər içinsə təəssüfdən başqa bir şey qalmayıb.Bəs bu imtahan sistemi bizi hara aparır?Bir ona baxaq.Son zamanlar statistikaya baxdığımızda görürük ki,məzun adını qazanmışların sayı 35%,imtahan keçid ballarında 400 keçənlərin sayı əvvəlki illərlə müqayisədə 50%-dən çox azalıb.Mövzumuz tamamilə ayrıdır.Gənc kütlənin imtahanlarda yaşadığı nədir,onların ortaq problemləri nədir?



***



Ümidsizlik...!!!

İlk olaraq ömrümüzün ən fərah illərini,uşaqlıqlarını,gəncliyini yaşaya bilmir.Bütün

Çox tələbə adını qazanmış tələbə belə öz özünə soruşur ‘’Mən kim olacam?”Əminəm ki çoxusu bu sualı fikirləşə fikirləşə universitet həyatını bitirir.Açıqca bildirsəm ömrümünün yaşanası illərini A,B,C,D,E-lərlə sərhədləndirir.Bəs sonrası?Axı çox oxudu,çalışdı universitetə qəbul oldu.Di gəl indi ikinci problem universitetlərdə illik təhsil haqqları...!Çox uzatmaq istəmirəm bunu.Sadəcə Türkiyə ilə müqayisə etsək bəsdir.

Neçə neçə gəncin universitetlərin illik haqqlarından oxuya bilməməyi yəqin ki hamıya məlumdur.Belə olduqda böyük gənc kütlələrində yalnız çox az saylı gəncin üzü gülür.Adətən maddi cəhətdən “babat’’ olanlar...

Artıq tələbə adını qazanmış gəncin 4 ildə nələr gözlədiyi hansı dırnaq içində ‘’zaçot’’-lardan,imtahanlardan keçəcəyini fikirləşməkdən stresslə universtet həyəcanını yaşağamağı unudur...

Şübhəsiz tələbə hər bir insanın unutmayacağı bir ünvan,bir zaman kəsiyidir.Niyə?GəncSƏN!İnsanın həyata addımladığı ilk zamanlar..İndiki zamanda isə artıq sənin hobbilərin üçün hər bir şərait var...

***



Bəs universiteti bitirmək necə..Xoşbəxtlikdirmi?Çoxusu üçün yox...

Niyə?Ümidsizlik...Ümidsizdilər...Həmin diplomun onlara hansısa bir yaşam qanağı olacağına ümidləri yoxdur.O son gündə məzuniyyət günündə hamı öz keplərini havaya tullamaqla bəlkə də elə dibi məlum olmayan bir dənizə atır.Çünki sabahdan narahatdı...Nə olacağından narahatdı.O CV-lərlə yalnız müəyyən