h tərəfindən peyğəmbər kimi göndərilmişəm". «Mən sizə rəbbimin buyurduqlarını çatdırır və öyüd-nəsihət verirəm. Allahdan gələn vəhy ilə sizin bilmədiklərinizi bilirəm». («Əraf» surəsi, 62). Peyğəmbər fəsahət, öyüd-nəsihət sahibi olmalı və Allahı hamıdan yaxşı tanımalıdır.

Qövmü ona qarşı çıxır və deyirdilər: «Biz səni özümüz kimi adi bir insan sayır və içimizdən yalnız ən səfil insanların düşüncəsiz halda sənə tabe olduqlarını görürük. Sizin bizdən heç bir üstünlüyünüz yoxdur, əksinə biz sizin yalançı olduğunuzu zənn edirik» («Hud» surəsi, 27).

Onlar bəşər övladının peyğəmbər olmasını təəccüblə qarşılayır, ona tabe olanlara hörmətsizlik edir və onları ən səfil insanlar hesab edirdilər. Rəvayətlərdə də ona tebe olanların zəif təbəqənin adamları olduğu deyilir. Necə ki, Herakl (Yəqin ki, müəllif burada Peyğəmbərin (s.a.v.) məktub göndərdiyi Heraklı nəzərdə tutur. O da Peyğəmbər (s.a.v.) haqqında soruşanda belə bir ifadə işlətmişdi. (tərc.)) demişdi: "Onlar peyğəmbərlərin tərəfdarlarıdır". Çünki, bu kimi insanların haqqa boyun əymələrinə heç nə mane olmur.

Onlar «Düşüncəsiz halda tabe olublar...» - deməklə, sən onları dəvət edən kimi onlar da düşünmədən tələm-tələsik addım atıblar. Onların bu ittihamları əslində həmin adamların təriflənməsi üçün işlədilən məqamdır. Allah onlardan razı olsun. Çünki, açıq-aşkar surətdə deyilən haqqı qəbul etmək üçün dərin düşünmək və ya götür-qoy etmək lazım deyil. Haqqa tabe olmaq və dərhal əməl etmək lazımdır.

Nuh (ə.s.) qövmünün kafirləri ona və iman gətirənlərə deyərdilər: «Sizin bizdən heç bir üstünlüyünüz yoxdur», yəni, siz iman gətirdiyinizi dedikdən sonra üzərimizdə heç bir əmriniz və ya üstünlüyünüz görsənmir. «Biz sizin yalançı olduğunuzu zənn edirik».

«Nuh dedi: "Ey qövmüm! Bir deyin görək, əgər mən Rəbbimdən açıq-aydın bir möcüzəyə istinad etsəm, O da Öz tərəfindən mənə bir mərhəmət bəxş edibsə, siz onu görmək istəməyib kor qaldığınız bir halda, biz sizi ona inanmağa məcburmu edəcəyik?» («Hud» surəsi, 28).