gəlməmişdi. Saçları o qədər pırtlaşıq idi ki,elə bilirdin indicə yataqdan qalxıb. Üzünü də seyrək ağımsov tük basmışdı ; yəqin,neçə gün idi ki,ülgüc dəyməmişdi. Bir sözlə sir-sfitəindən avaranın birinə oxşayırdı.

5 dəqiqəlik görüş beləcə bitdi. Oğlan qolundakı saatına baxdı,çıxıb getmək istəyirdi. Parisə gəldiyindən bəri ilk dəfə bu şəhər nifrət etdi. Çünki şəhər balaca və cansıxıcı gəldi bir anlıq. Artıq batmağa başlayan günəşə baxdı, sonra isə qəfil hərəkətlə qalxdı və arxasına baxmadan getdi. Atdığı hər addım onu Parisdə yaşadığı günlərdən ayırırdı.

O bir insan üçün nələrindən vaz keçməzdi... Amma gec