Gecədi...ve meh əsir.Dənizə baxıram... Gündüz vaxtı gözləri oxşayan

o mavi dəniz indi ay işığı altında necə də dalğaları ilə rəqs edir.Külək get-gede güclənir,dalğalar daha

da böyüməyə başlayır.Sahildə isə sanki sakitlik var... Külək gücləndikce dalğalar köpüklü halda özünü

qum dənəcikləri üzərində tapır.Dalğa yenidən çəkilir,ancaq o böyük dənizin bir parçası olan köpüklər

isə qum dənəcikləri üzərində qalmağa məcbur olur... Bu dəfələrlə təkrarlanır…Gözəl mənzərəyə

baxmağa davam edirəm və yalnız günahsız köpükləri görürəm,cünki onlar da istəməz dənizindən

ayrılsın.Beləliklə gözüm çox uzaqları izləyir... Bir anlıq heyatı düşünürəm-

" HƏYAT DA SANKİ DƏNİZƏ BƏNZƏYİR "...

Bütün dünya və insanlar dənizi təmsil edir.Meh və sonradan şiddetlenen külək isə gündəlik

yaşamımızda olan Siyasətdi...Böyük dalğalar dövlətlərdi və heç bir günahı olmayan dənizindən

ayrılan köpüklər isə müharibələr nəticəsində minlərcə zərər çəkən günahsız insanlardı.Kim istərki

yaxınlarından uzaq düşsün...

Baxın dənizin həyata bənzərliyi bundan ibarətdi...