güclə alışmışdım, vitaniymiş nəymiş. Bu arada məmələrin arasından dünən gördüyüm adam axşam gəlir sadəcə. Bilmirəm kimdi, nəysə xeyirlisi.

10. gün: Süddən sonra dəhşət qarnım ağrıyır, belə qaz kimi bir şeydi, əyilib bükülürəm, min bir şəkilə girirəm çıxardacam deyə. Heç olmasa kürəyimi falan yağlayın.

11. gün: Bütün günü qazdan birtəhər oldum, bəla oldu başıma, ancaq qışqırıram. Qoymadım yatmağa, dikdim bunları başıma əsgər kimi. Sonra bilmədim necə yatdım, xatırlamıram.

12. gün: Anamın üzünə batırdım. Yaxşı utandım bir az, amma insan da uşağı heç dalından öpərmi?? Ayıb oldu bilirəm, nəysə çox əsəbləşmədi hər halda.

13. gün: Anama qırmızı rəngli bir şey içirdirlər, o zaman süd daha məhsuldar olur sanki, belə dadı da xoşuma gəlir, bu məmələrə də bir qurğu taxsalar, hansını sevib hansını sevmədiyimi deyə bilim.

14. gün: Topuqdan qan alırlar, mətin olum, çox ağlamayım deyirəm, amma çox ağrıdır neyləyim, yox ondan sonra süd verincə sakitləşirəm, əsəbim keçir. Bu məmələrə qarşı bir az daha dikbaşlı dura bilsəydim.

15. gün: Bu məmələri çox sevdiyimi yenidən anladım, çox sevirəm onları, onlardan ayrılan kimi içimdə bir narahatlıq olur, ən yaxşısı onlardan uzaqlaşdığım an qışqırmaqdı. Bu gün məndən bir az böyük gəldi yanıma, niyyəti yaxşı olsa da o yanıma bu yanıma keçə-keçə qalmışdı. Başım hələ də fırlanır. Sonradan öyrəndim əmim oğluymuş, nəysə yazdım bir kənara, bunun intiqamı alacam.

16. gün: Ətrafı daha yaxşı qavrayıram, amma hələ də əl və ayaq problemlərim var, məməni qavraya bilirəm ancaq. Bir də bu əllər və ayaqlar tamamilə mənə aiddir əmin deyiləm, sallayıram elə, çox zövq verir. Üzə və gözlərə diqqət etməyim lazımdı, amma dırnaqlar təhlükəlidi. Digər yandan anam bu gün onları kəsməyə çalışdı, amma şuluqluq etdim, etməsəydim daha yaxşı olacaqdı deyəsən.

17. gün: Əlimə torbalar taxdılar, başa vuranda artıq ağrıtmır, yara xora da olmur. Fikirləşirəm onlar da məni sevirlər, yaxşılığımı düşünürlər. Əslində hələ də çıxdığım yer üçün darıxıram,