"Sevirəm" - bu kəlmənin yükünü birlikdə daşısaydıq kaş ki.Sən də sevsəydin məni necə ki mən səni sevirəm.Canımdan da çox sevirəm həm də.Alovlar içindəki sevgimsən mənim.Qan ağlar sənsiz ürəyim...
Artıq utanıram sənə "səni sevirəm" deməkdən.Uzaqlaşdın məndən.Axı bilirsən,mən sənsiz bir heçəm...
Ölüyəm.Ruhsuz bədənimlə tək gəzirəm getdiyimiz o yerləri,o dar küçələri.Sənin qoxunu alıram hərdən.Necə darıxdığımı hiss edirəm.Dön artıq.Axı sən də mənsiz yaşaya bilməzsən.Mənim üçün,səsim üçün,gülüşlərim üçün necə darıxırdın, unutmusan?!...
Dön artıq.Dön ki,adını qoyaq münasibətimizin.Sevgi? Dostluq? Nə?




Ayrılıq bitsin.Ayrı keçirdiyimiz hər dəqiqənin əvəzini birlikdə verək.Ən çətin anların öhtəsindən birlikdə gələk.
Bezmədən,yorulmadan...Bir an belə ayrılmadan.
Sənə deyiləcək o qədər sözüm var ki qəlbimdə qalan.Nəfəsim və qaranlıq dünyamın qeyri-adi rəngisən sən.
Həyatımın anlamı və ürəyimsən sən.Mənə təkcə Sən lazımsan.Və bir şeyi unutma...
Sən Mənim Vazgeçilməzimsən...!

Qayıt artıq bir daha getməmək şərtilə...
Və Adını Sən Qoy...!