Dünən,bu gün,sabah...



Dünən...

Dünən mən səni gördüm..
Demə mənə ” nə olsun ”
Eyni həsrəti,eyni əzabı çəkdiyimiz oxunurdu üzündən..
Özünü güclü göstərmə mənə..
Sevgisi önündə zəif olan mən kimi səndə zəifsən..
“Özündən və səndə olan məndən muğayyat ol ” deyib sağollaşan sən
Mənə nifrətin bu qədər çoxdurmuki özündə olan mənə görə özünü bu qədər üzürsən ?!!!

Dünən səni gördüm..
Bir vaxtlar bizi görüşdürən yollar,yenidən görüşdürdü..
O çiskinli yağış yenə yağdı...
Yenə həmin qoca qadınla rastlaşdım
Və bir anlıq səni düşündüm..Kaşki dedim..
Kaşki bütün bu təsadüflər kimi səninlə yenidən görüşəydim
Kaşki bütün yaşadıqlarım yuxu olaydı və...
Və səninlə yuxum çin olaydı..
Sən də gəldin.....
...
..
.

Bu gün ....

Bu gün artıq kimsə yoxdur yanımda...
Şəhərdə həmin küçədəyəm ..
Tanrının m ənə verəcəyi sonuncu şansı gözlədim.
Nə həmin qoca qadın vardı
Nə çiskinli yağış yağırdı
Nədə sən vardın..
Yanimda kimsə yox idi, ancaq mən tək deyildim
Qəlbimdə sən vardın..
Hava soyuq idi,ancaq mən üşümürdüm.
Çünki mən sənə ”Özümdən və məndə olan səndən muğayyat olacağıma söz vermişdim “
Bu səbədən qalın idi geyimim..
Bağışla...
Etdiyimiz səhvlər qəlbimizdəki məni,səni sevməyə,
Muğayyat olmağa imkan verir...
Bağışla..

Sabah....

Sabah bilmirəm nə olacaq... Necə olacaq...
Sabah bəlkədə yolunu dəyişəcəksən mənə görə
Təsadüflərlə qarşılaşmamaq üçün başqa bir yol ilə gedəcəksən..
Ancaq unutma həyatda təsadüf deyilən bir şey yoxdur....

Nüsrət Kəsəmənlinin bir şeri düşdü yadıma..
Sənində şer həvəskarı olduğunu bilərəkdən əlavə edirəm yazıma..........

Nə olsun eyni şəhərdə yaşayırıq
Səni görə bilməyəndən sonra
Nə fərqi
Ya qonşuluqda olduq,
Ya hərəmiz dünyanın bir ucunda...

Aramızda bir həsrət divarı var
Mən həsrətin bir tərəfində
Sən həsrətin o üzündə...
Nə olsun, eyni şəhərdə yaşayırıq,
Ömrümüzə eyni şəhər,
Eyni axşam düşür,
Günlərimiz balıq kimi sürüşür.
Səni görə bilməyəndən sonra
Evlərimiz həbsxana kamerası,
Lap