Yenə yağış yağır... Ağ-qara yağış...
Yağışı sənə görə sevmişdim. Səninlə birlikdə sevmişdim.
Yadındamı? "Yağış qəribə duyğular oyadır" - demişdin...

Onda səni sevmək ağlıma da gəlməzdi... amma oldu.
Sənin kim olduğuunu düşündükcə, sənə inana biləcəyimi özümdən soruşduqca, səni xəyalımda canlandırdıqca, səninlə qəlbimdə danışdıqca... sevdim səni.
Damla damla, aram aram...

Nə az vaxtımız oldu?! Amma, həyatım mənim, bu azacıq zamanın belə xatirəsi mənə bir ömür boyu yetər.
Daha kimisə sevmək istəmirəm, çünki hələ də sevirəm. Səni sevirəm!
Səndən başqa kimi sevə bilərəm ki?
Yenə yağış yağır şəhərimizə...
Lakin, bir zamanlar sənin mənə sevdirdiyin yağışı sevmirəm daha - mənə sənin gedişini xatırlatdığı üçün, mənə səni unutdurmaq istədiyi üçün, göz yaşlarımı səndən gizlətdiyi üçün..., həyatım!