ki...
Axan göz yaşlarımı silən əllərinə, təmənnasız heç kimsədə duya bilmədiyim sevginə, dərdlərimi yüngülləşdirən şəfqətinə, o isti qucağına elə ehtiyacim var ki..
Birdə sızıldayan vicdanımın ağrısını keçirdəcək, o gülümsəmənə. Çox istəyirəm ki, keçirtdiyim yuxusuz gecələr üçün bağışlayasan məni. Saçlarına saldığım ağlar üçün bağışlayasan məni. Üzünə saldığım qırışlar üçün bağışlayasan məni. Sənin evəzedilməz əməklərinə etdiyim haqsızlıqlar üçün bağışlayasan məni. Göstərdiyin mələk səbrinin qarşılığında elədiyim səbrsizliklər üçün bağışlayasan məni. Bəzən gözlərindən mənim üçün axan dəyər biçilməz incilər üçün bağışlayasan məni. Sadəcə özümə uyub sevgiylə uzanan qollarını boş qoyduğum üçün bağışlayasan məni.
Nə bu üzrlər, nə eləyə biləcəyim heç nə əziyyətinin qarşılığı deyil! Bilirəm! Edə biləcəyim heç nə qarşılıq ola bilməz! Onu da bilirəm! Ama heç olmazsa balaca bir təşəkkür etmək istəyirəm sənə elədiyin hər şey üçün. Bütün ömrünü verdiyin övladından balaca bir təşəkkür də gözləmirsen heç, onu da bilirəm! Sən qəlbində dünya sevgilərinin ən təmizini təmannasızını gəzdirirsən,