qədər təhqirlərə baxmayaraq, onun susmaqdan başqaəlacı yox idi ...

Uşaqlıqdan axtarışa çıxan bu adam hələ axtardığını tapa bilməmişdi . Onun axtardığı tək şey, xoşbəxtlik idi . Artıq ümidləri kəsilmişdi . Çarəsi ölmək idi . Tək ümidi də ölməyə qalmışdı . Artıq yaşaya bilməyəcəyini düşünüb, dənizə üz tutdu ...

Gecə idi, dənizdən vahiməli səslər gəlirdi .O bir anlıq qorxdu, amma geriyə yol yox idi . Çünki həyatı bundan daha vahiməliidi . Udqundu . Bir addım irəli gəldi . Ayağının altında qum xışıldadı, gözləri qaraldı . Boğazındakı düyməni açdı . Kəlmeyi-şəhadətini dedi . Dünyayla vidalaşıb irəliyə atıldı . Bu zaman onun qolundan bir qadın tutdu . O dayandı,qadına baxdı . Üzü tanış gəlirdi . Ağ saçlarını külək dağıtmış, əlləri buz kimi soyumuş, gözləri qəmdən alovlanan bu qadın onun sevdiyi – uşaqlıqda sevgisini qazanacağına ümid etdiyi qız idi . Hə, bu o idi . Hansı ki, ailəsi razı ola bilməzdi ki, o, kasıb birini sevsin . İllərlə qəlbində gizlətdiyi sevgisini dilinə gətirmək istədi . Amma dili söz tutmadı . Dalğa onları vurub yıxdı,dəniz çəkib apardı . Onlar sonsuz sulara qərq oldular . İllərin arzusu gerçək oldu – onlar qovuşdular və o, uşaqlıqdan axtardığı xoşbəxtliyi tapdı .
-
Nə idi bu xoşbəxtlik ?! Ölümmü yoxsa Sevdiyi qızmı ?