Sahidəki daşlar da izimizi itirdilər . Sanki heç biz olmamışıq kimi.
Onların üzərində indi başqa sevgililər addımlayırlar, eynən bizim kimi,
asat-asta, ehtiyatla... Birdən büdrəsələr, daşlar ayaqlarını əzməsin
deyə. Ancaq bilmirlər ki, bu daşlar ayaqlarını əzsələr belə, ağrısı
uzağı beş-üç gün çəkəcək. Ən pisi sevgi uçqununa tuş gəlm...ək, bütün
bədəninin, ruhunun əzilib parçalanmasına məruz qalmaqdır...
Sən
yoxsan, xatirələrlə baş-başa qalmışam. Bilmirəm, qağayılar da ayrılığı
duya bilirlərmi, ancaq qıyıltılarında bir qüssə hiss edirəm onların.
Deyəsən, bizim sahilin başqa sevişənlər tərəfindən zəbt olunmasını həzm
edə bilmirlər...

Ah bu musiqi, mənim bu halımı təsəvvürə gətirəcək
yeganə bir şey- bu musiqi yenə də ifa olunur. O məni addım addım
izləyir, hara gedirəmsə, nə edirəmsə yanımdadır daim. Ətrafa baxıram.
Axi hardan gəlir bu səs. Bu nə müdhiş bir mahnıdır, mənim ruhumu oyur,
iç dünyamı parça-parça edir...
Sen yokdun ben yalnız kalmayı öyrendim,
Acıya dıvar kibi durmayı öyrendim.
Kayb olmuş bir dilin sözcükleri kibi
Köksüz, bağsız durmayı öyrendim...
Səs
deyəsən sol tərəfdən gəlir axı. Kulək uğultuyla onu gətirib qulaqlarıma
çırpır. Bu həmlədən qurtulmaq üşün dəli kimi o istiqamətə qaşıram, amma
ucsuz bucaqsız bir boşluqdur ətraf... Onda yüz faiz sağ tərəfdən gəlir
bu səda. Bu dəfə sag tərəfə səmt götürürəm... Yenə də boşluğun külək
vıyıltısına qoşulmuş rəqslərini görürəm...

Qulağıma səsin gəlir qəfildən- Niyə məni atdın, yarı yolda qoydun.? Xoşuna gəlir bu mahnı?.
Deyirəm xoşuma gəlir nədir, məni öldürür, mənə əzab verir....
Qəhqəhə
çəkib gülür, sonra da acı acı hönkürürsən... Deyirsən bəs sən mənə əzab
vermirsən, hər gün dönə-dönə məni öldürüb diriltmirsən?
Bu vaxt
yanımda bir ağ rəngli maşın dayanır, ordan iki xoşbəxt gənc çıxıb əl-ələ
verərək ləpədöyənə gedirlər. Maşının avtomaqnitolasından dj-in dediyi
sözlər hiss edirəm ki, mənə tuşlanır... Bu mahnını aldadılmış və tərk
edilmiş bir xanım