Sənə ilk başdan mənimsən dedim.. Səni özümdən bir parça bilirdim.. Elə parçam da qalmısan.. Heç nə dəyişməyib.. Ən pis vaxtlarımızda,dəhşət incitdiyin anlarımda belə.. Günlər keçdikcə bir az daha mənim oldun və olacaqsan... Məndəki mənliyin heç vaxt azalmayacaq,əksinə gündən günə artacaq.. Ürəyim bu belə oldu axı,olmadımı?! Hər gün daha çox mənim olmadınmı?! Hərdən fikirləşirəm hardan haraya gəldik.. Bəlkə də az qalır sənə qovuşmağa, yalnız bir addım, bir neçə detal və yanındayam... Amma yenə də.. Səninlə o qədər çox şey yaşamasaq da,mənə öncə özünü sonra özümü sevdirdin.. Çox şey borcluyam sənə..Bəzən hətta qorxuram birdən gedərsən yanımdan,mənim olmazsan deyə.. Bəzən bir çarəsizlik, bir ümid çökür beynimə..İnan,sən olmadan da nəfəsim çatmır.. Əllərindən tutmağa,səninlə danışmağa,toxunmağa çox ehtiyacım var..Amma... Məni gördüyündə gözlərimə bax !!! Onlar sənə səni nə qədər çox sevdiyimi,səninçün necə darıxdığımı deyəcək.. Bütün bunları men nə yazılarla, nə də sözlərimlə çatdıra bilərəm.. Sadəcə GÖZLƏRİM... Səni hiss etmək, hər səhər gözlərimi açdıqda ilk olaraq,sənin yuxulu gözlərinə baxmaq istəyirəm... DARIXIRAM... Bu sozləri sənə pıçıltı ilə demək üçün darıxıram.. Gözlərin üçün darıxıram.. Nəfəsin üçün darıxıram.. Əllərinin istisi üçün darıxıram.. Yanımda yerişlərin üçün darıxıram.. Vidalaşmalarımız üçün darıxıram..Həmişə darıxacam səninçün, səsinçün, kölgənçün ..DARIXIRAM...
Axı sən mənim balımsan....