Allahım bu necə hiss.Sən gəlmisən artıq yanımdasan və biz bir yerdəyik.

Mənə heç ayrımayacağımızı vəd verirsən.Bizə heç kim mane olmur artıq.Sevgimizi gizlətmirik.Hamıya deyə bilirik qorxmadan,Heç kimdən çəkinmədən.Elə bir yerdəyikki yalan yoxdu burda,hamı yaxşıdı artıq.Heç kim toxunmur bizə.Rahatca sevgimizi yaşayırıq.

Hamı var amma elə bil heç kim yoxdu bizdən başqa.Mən və O.Başqa heç kim.Biz sevirik və xoşbəxtik.İnana bilmirəm axı bu necə oldu?Hələ 2 gün bundan evvəl bir-birimizə nələr dedik.Bir daha bir-birimizi görməməyə and içib dəstəyi qoyduq.Axı 2 gündə nə dəyişdi?Necə oldu bunlar?Gözümü açdım artıq yanımda idi.Mənə baxıb gülümsəyirdi.

Anam icazə vermişdi mənim otağıma qədər keçməyinə.Sonra əlimnən tutdu saçıma sığal çəkdi.Heç nə anlamırdım.Bircə sevinirdim amma yenə qorxurdum.Hər şey bitəcək və yenə o gedəcək...

Amma getmirdi.Mən ona deyirdim:
-Düzünü denən bu oyundu hə? Yenə mənə oyun oynuyursan.
Ondan cavab gəldi:
-Oyun yoxdu.Oyun bitdi!Mən həmişə səninləyəm.
Gözlərim doldu,sevincim,həyəcanım qatışmışdı biri-birinə.Sonra mənə həmişə dediyin sözü dedin:
-Tənbəl durrrrrrrr! Adam nə qədər yatar axı?!
1 fərq var idi həmişə bu sözü telefonda deyərdin amma indi yanımda idin.Mənsə:
-Yox bu dəfə durmuyacam. Dursam hər şey bitəcək dedim.
-Mənim xətrimə dur! Nə olar dur! - dedin

Yenə sözündən çıxa bilmədim durdum...Kaşki durub bunun yuxu olduğunu bilməyəydim və əbədi yataydım...