Illər öncə kiçik yaşlarımda hər kəs kimi məndə şokoladı çox sevirdim, hətta o qədər çox ki, bir gün çoxlu pulum olsa özümə o qədər şokolad alacağam ki, soyuducunu, dolabımı, hər yerləri açanda şokolad olsun orda.

İllər keçdi şokolad sevgisi ölmədi, işləyəndən sonra hər gün özümə müxtəlif şokoladlar aldım yedim. Məşqə getdikdən sonra məcbur olaraq şokolad yeməyidə dayandırdım...

Ayda 1-2 dəfə kiməsə qonaq gedəndə süfrədə varsa o zaman götürüb yedim və beləcə şokolad həvəsimi öldürürdüm... ama içimdə ki, şokolad sevgisini öldürə bilmədim...


Gözəl bir gün idi... Onunla smsləşə-smsləşə maşın sürüdüm... fikrim yolda deyildi...ele hey telefonumun növbəti dəfə işiğının yanmasını gözləyirdim, ondan yeni gələn mesajı oxuyum...


Bir marketin önündə dayandım. Baxdım önünə gözəl bir şokoladın reklamını vurublar... canım çək di, dözmədim... Bu gün özəl bir gün olsun dedim və markete girib əlimi atdım nə şokoladlar varsa onlara...yığdım bir yerə aldım hamısını.
Evə gəlib təzəcə ilk şokoladımı dişləmişdim ki, ondan bir sms gəldi... O qədər gözəl sms idiki, həvəslə dişlədiyim şokoladı belə unutmuşdum...


Elə hər şeydə bu sms -dən sonra başladı...

İlk şokoladı dişlədim onu düşündüm, ikincini dişlədim onu düşündüm, 3,4,5,6 və beləcə bütün şokoladları dişlədim qalan hissəsini isə yenidən öz kağızına büküb bir yerə topladım...
Sonrada bir yazı yazıb həmin şokoladların üzərinə qoyub ONA göndərdim....


Kağıza bunu yazmışdım: Hamısını dişlədim, amma səndən şirinini tapmadım...:)
Üstündən 2 gün keçmişdi o mənə ən sevdiyim “Gecə-Gündüz” tortunu göndərmişdi...

Üzərində bir kağız vardı və orda belə bir yazı: "Gecələr xəyalınla, gündüzlər varlığınla yaşayram..."