Bir gün tezdən oyandım.Bu gün fərqli bir günü idi.Hiss edirdim ki, özüm üçün yaşamıram,özüm üçün nəfəs almıram. Bunun nə olduğunu düşünürdüm ki, səssizdə olan telefonumun ekranında canım yazısı göründü. O anda dünən sevdiyimlə bir yola başladığım yadıma düşdü. Bu gün olan hislərim də bunla əlaqəli olmalı idi. Evdəkilərdən çəkinərək səssizcə telefonu açıb can dedim.

X: Sabahın xeyir canım...
Mən: Sabahın xeyir...
X: Dovşanım, səni sizin məhlənin yuxarısında gözləyirəm....
Mən: Axı mən hələ indi oyanıram, çox gözləməli olassan haa...
X: Lazım olsa səni ömrümün axrına kimi gözləyərəm.

Həəəə belə başlamışdı. Beş ay məni sevdiyini mənə inandırmaq üçün hər şey etmişdi. Axırı inandım, sevdim onu, bağlandım heç kimə bağlanmadığım kimi. Bəs sonrası....
Nə üçün cəmi on bir aydan sonra mənə canım deyən oğlan canın cəhənnəmə deyirdi.
Nə üçün gözüm səndən başqasını görmür deyən indi qızlardan gözünü çəkmirdi.
Nə üçün bir vaxtlar hər dəqiqə mesaj yazan indi mən yazmasam heç yadına da düşmürdü mesaj yazmaq.
Niyə beləsiz axı, nədi dərdiniz axı, ayy oğlanlar.
Aylarca arxasından süründüyünüz qızı iki dəqiqənin içində necə unuda bilirsiz.
Bəlkə sadəcə özünüzü isbatlamaq istəyirsiniz ki, baax bu qızla gəzmişəm mən, bu qız mənim dərdimdən ölür.
Burda qurunun oduna yaş da yanır. Bütün qurulardan üzür istəyirəm. Ayyy qurunu da öz yanında yandıran yaşlar unutmayın ki, sizin də bacınız var. Heç bir günah cəzasız qalmır. Bu dünyanın o biri üzü də var.
Ehh beləsiniz də, ay oğlanlar