Yoruldum...hər şeydən yoruldum....yox olmaq istiyirəm artıq.....hər şeyə kənardan baxmaq istiyirəm....Səni sənsiz yaşamaq istiyirəm artıq amma bacarmıram....Axtarmadığın günlərin həsrətini yaşıyıram içimdə.....Gözlədiyim,ümid etdiyim və sənin axtarmadığın günlərin acısını yaşıyıram....
Küləyin səmtini dəyişdirdiyi yerdəyəm indi.....Səssizlikdəyəm...Hər zaman söylədiyim kəlmələrimdəsən...Həsrətimdə,yalnızlığımda,yuxularımın ən yorğun zamanlarında,gecə yarısı oyandığımda üzümə düşən hüzünümdəsən....Sənsizlik elə ağır gəlirki mənə.... yoxluğunu bilə-bilə, dönməyəcəyini bilə-bilə səni sənsizliklə gözlədim.Bəzən yalnızlığıma küsürəm.....yaşadığım bu həyata küsürəm.....Bəlkədə xoşbəxt olacam o biri dünyada...
Səndən əvvəl sevgi yaşamadım mən....Sən öyrətdin mənə sevməyi....Bəlkə də mən qədrini bilə bilmədim o sevginin....amma sevməyi öyrətdiyin kimi nifrət etməyi də öyrətdin mənə.... Sanma ki unutdum.....Mən hardayamsa sən də ordasan.....Unutmadım.... xatırlıyıramsa da acı bir nifrətlə xatırlıyıram...Sevgidən nifrətə bir addımdı deyirlər....və mən də bir gün nifrətlə unudacam....
Getdin bilirəm...Bəzən gedənə dayan demək bəs etməz...əgər gedən getməyə məcbursa və mən qalmaga məcburamsa....heç bir söz yetməz gedəni saxlamağa...Getməyini istəmədən göndərdiklərin, gəl desəndə gətirə bilmədiklərin olmadan yaşamağa məcbur qalarsan... Darıxmıram demirəm sənə.....Sevmədim demirəm...Amma gəlmə.....artıq gözləmirəm....yoxsan artıq,əslində heç olmamışdınki.....

Demə mənə: nələr gəlir ağlıma,
Vay onda ki, qara səndən ağ uma.
Ürəksizə ürək verib ağlama,
Bir gün sənsiz öləcəyi yoxdusa... (N.K.)

Ölüm necə gerçəkdirsə,torpağın suya möhtaclığı necə gerçəkdirsə,ac bir mədənin çörəyə möhtac olduğu necə gerçəkdirsə və bunların dəyişməsinin mümkün olmadığı necə gerçəkdirsə....mənim də sənə olan sevgim bir o qədər gerçəkdir....Bəlkə də özünə haqq qazandırırsan ki bütün bunlar həyatın qanunudur ....amma heç bir şeyə baxmayaraq sevən tərk etməyəndir....