yönəlmiş olur (tənasül alətinin dikəlməsi) və bu da mövcud halda kişinin qeyri-iradi olaraq öz sevgilisini yuxarı qaldırmağa sövq edir. Bu qalxma qadına da öz təsirini göstərərək, onun kiçik çanaq nahiyyəsində yerləşən enerji mərkəzlərini stimullaşdırır.
Qadın ayağını qaldıraraq kişinin belinə dolayır, o biri ayağını isə kişinin ayaq barmaqlarının üstünə basır; o, kişinin başmı özünə tərəf çəkir və onlar öpüşürlər. Bu, - “ağaca dırmaşma” adlanır.
Kişi və qadın budlarını bir-birlərinə sıxırlar; qadın döşlərini kişinin sinəsinə sıxır və baxışlarını kişinin gözlərinə zilləyir, bədəninin yuxan hissəsini ona sürtür. Qucaqlamanın bu növü “palmanı silkələyən külək” adlanır. Mövcud halda onların auraları bir-birinə qovuşur və qadının sürtünmə hərəkətləri sayəsində dinamo-maşındakı kimi qarşılıqlı energetik təsir və əlaqə baş verir. Döşlərin bu sürtülmə hərəkətləri ürək çakrasını stimullaşdırır, bununla da cinsi enerjinin yuxarı mərkəzlərə qalxmasına şərait yaradır. Bir-birinə kip yapışmış budlar enerjinin aşağı axıb itməsinə imkan vermir.
Ehtiras odu ilə alışıb yanan sevgililər nəhayət ki, uzanırlar. Qadın öz bədəninin aşağı hissəsini kişinin həmin hissəsinə yönəldir. Eşq istəyi ilə alovlanan qadın öz “məhəbbət gülünü” kişinin “dəstəciyinə” yaxınlaşdırır və çanağını yırğalamaqla onu öz içinə yeridir, onlar qovuşurlar. Qucaqlaşmanın bu növü “dalğalanan bayraq” adlanır).
İndi onların bədənləri və enerjiiəri vahid bir tam təşkil edir. Suyu süddən ayırmaq mümkün olmadığı kimi bu məqamda qadını da kişidən ayırmaq olmur. Buna görə qucaqlaşmanın bu növü “südlə suyun qovuşması” adlanır.

Qucaqlamanın bu üsulundan vəcdə gəlmiş qadın saçlarını açır. Saçlar insanın onu əhatə edən təbiətlə daha yaxşı enerji mübadiləsinə köməklik edir. Təsadüfi deyil ki, tüklər insan bədəninin güclü enerji saçan yerlərində müşahidə edilir.

Qədim əsərlərdə cinsi şövqü artırmaq üçün məhz göstərilmiş ardıcılığa riayət etmək tövsiyyə olunurdu. Lakin sevgililər kifayət qədər cuşa gəldikdən,