Axşamdır.Saat 6.Fikrimdə bəzənirəm,saçlarımı darıyıram,görüşə tələsirəm.Həmişəki kimi...Sevinə-sevinə..Tələsə-tələsə...Xoşbəxtliyim,inamım,məhəbbətim yoluma işıq salıb.Aparır məni yollar sənı sarı.Bütün vücüdumla,ruhumla görüşünə gəlirəm...

Yox...Daha bəzənmirəm,saçlarımı daramıram,görüşünə tələsmirəm...Çiynimdə sən aldığın şal,əllərim qoynumda,üzümdə kədər,gözlərim bir nöqtəyə zillənib...Sənli keçən günlərimi düşünürəm,bir an belə düşünmədən silib keçdiyin o xoşbəxt illərimizi.Fikrim rəngarəng sapa düzülmüş muncuq kimi qırılır,səpələnir ətrafıma.

Məhəbbətim,xoşbəxtliyim,inamım içimdə buz dağına dönüb,üşüdür,qorxudur,sarsıdır məni.Bir vaxtlar sevginlə alışıb yanan o qəlb artıq döyünmür də...İçində sən belə yoxsan...Sənin qədər boş və daş kimidir qəlbim...
Bu an tindən səsi küçəni götürmüş maşın karvanı gəlir.İçində bir gəlin,üzündə sevinc,gözündə fərəh...və yanında Sən!O xoşbəxtdir.Ömür boyu hər səhər gözünü açdıqda ilk səni görəcək,sənli sabahlarda oyanacaq.

Nişan üzüyü əlində,bərk-bərk tutmuşdun onun əllərindən...Bir dəqiqə..O ki,sənlə birlikdə seçdiyimiz nişan üzükləri idi.Mənə qismət deyilmiş,onun əlinə yaraşmırdı mənim üzüyüm..Axi,o mənə aid idi.

Nəsə demək,xoşbəxtlik arzulamaq istədim Sənə!Səsim çıxmadı,qəhərin güclü əli boğazıma ilişdi,Susdum,sakitcə maşının işıqlı içinə baxdım.Baxdım,baxdım..son dəfə baxdım sənə...Mənə aid olan sənə...

Uşaqlığıma döndüm bir anlıq.O vaxtlar mən pəncərədən baxanda məni görmək üçün pəncərəmin altına gələn,üşüyə-üşüyə,sevgiylə gözlərimin içinə baxan səni xatırladım.İndi o pəncərədən sənin toyuna baxırdım.Sənsə başını qaldırıb son dəfə də olsa mənlə vədalaşmadın...

Birdən hiss etdim ki,içimdəki buz dağı əriyir,elə əriyir ki,qarşısı alınmaz selə bənzəyir.Sən də taleyimdə sel oldun.Qəflətən gəldin,yuxularımı qaçırdın,ürəyimi ağrıtdın,sevgimi-sevincimi öldürdün.Vurdun,yıxdın,qırdın və getdin!Tək məqsədin bu imiş kimi ən böyük zəfərini qazandın.
Saat 6-nı keçib artıq.Görüş vaxtımız idi bu saat amma....O maşın