Göndərdiyin islanmış məktubu aldım...
Sözlər dağılmışdı,hərflər bir-birinə girmişdi.
İslanmışdı kağız səninlə ağlamışdı.
Sözlərin yaş və yağış dadında idi.
Vergüldən sonra süzüləcək nöqtənin ardından düşəcək kimi idi...

Ya ağlarkən yazmışdın məktubu
Ya da yazarkən ağlatmışdı hərflər.
Amma tutmaq istəyərdim gözyaşını axmasın deyə
Ya da yapışmaq gözyaşına və birlikdə düşmək yanağından boşluğa.
Boşluğun ardında yoxluq var və damla damla səndən uzaqlaşmaq.
Sənin yanağından qopan bir damla olmanın kənarında səndən qopmaq var...
Dözərmi sandın buna ürək...?
Bir damla yaşdırmı yalnız yanağından süzülən
Ürəyinin bütün atəşini daşımazmı sandın o gözyaşı...?
Və ona yapışmağa qalxan məni atəşlərə yandırmazmı sandın.
Gözlərinin rəngində axar sanardım gözyaşını və dadı dəniz dadında.
Bilərsən dənizləri nə qədər sevdiyimi amma səbəbini də bu gün öyrən istəsən...

Dənizləri sevməyimin tək səbəbi mənə ürəyini gətirirməsidir
Ürəyin kimi sonsuzluğu çağırırmasıdır.
Dəniz sən varsan deyə dənizdir.
Səni xatırlatdığı üçün sevimlimdir...
Və indi susmaq istəyirəm çünki içim yanır.
Sadə içim deyil ruhum da ağrıyır.
Əlinə bir qönçə gülü alıb saatlarla ağlayan insanlar görmüşdüm.
Və onlara bəlkə də gülmüşdüm.
Bir salam gəldi deyə sevgilidən saatlarla uşaqlar kimi sevinənlər görmüş gülmüşdüm; dəlidir bunlar deyə...
Gülünən şey; başa gələn şey olarmış bildim indi...
Nə ağrılar yaşamış müqavimət göstərmişdim.
Nə fırtınalar görmüş yıxılmamışdım.
İllərcə yaşamış yaşlanmamışdım.
Nə yanğınlardan keçmiş yanmamışdım
Yansam da külümdən güllər yetişdirməsini bilmişdim.
Bir damla gözyaşına məğlub oldum...

"Eşq" deyilən şey; bəlkə də bunun adıdır bilmirəm.
Bir balıq dənizi necə təsvir etsin ki...
Artıq dənizlərin dadını boğazıma qaçan sularından bilirəm.
Birdə gözyaşının dadını bilmək istəyirdim dənizlərə nə qədər bənzəyir deyə...
Amma gəl gör ki,tuta bilmədim ki,dada bilim.
Yapışa bilmədim ki