… Bilirsən, amma Sən dəyişmisən. Güclü görünürsən…Böyümüsən, çox gözəl olmusan.
- Çox sağ ol, artıq böyüməyin vaxtı idi.
- Hətta Sənin gözlərin də başqa cür baxır...
- Bilirəm. Sadəcə artıq bunlar sadəlövh, balaca qızın gözləri deyil...
- Hə? Bilirsən...mən düşündüm və başa düşdüm ki, mənim Səninlə birlikdə keçirdiyim anlar həyatımın ən gözəl vaxtları idi...
- Hə.. Sən hələ indi bunu başa düşürsən?
- Nə fərqi var...
- Çox fərqi var, əzizim...Sən bunu o vaxt da başa düşə bilərdin ki, Mən xəstəxanada yatırdım. Amma sən heç bircə dəfə də olsun zəng vurub maraqlanmadın... Ya da o vaxt başa düşə bilərdin ki, mən gözümdə yaşlarla Sənə baxırdım amma sən deyirdin: Mən Səni sevirəm, amma sən hələ uşaqsan, başa düşürsən...Çox balacasan. Sən onda nəsə başa düşmüşdün?!
- Mən bilirəm səni incitdim...Amma...
- Nə? İncitdin? Yoooox, əzizim...Sən Məni incitmədin...Sən sadəcə Mənim ruhumu, qəlbimi məhv etdin...Sənə qarşı hiss etdiyim gözəl nə varsa hamısını yerə vurdun, tapdaladın, əzdin...Və Mən indi sənə danışmayacam mən necə incindim, mənə necə ağrılı oldu. Çünki Səndən təsəlli edici sözlər eşitmək istəmirəm. Yox, mənə acımaq lazım deyil...Mənə təsəlli lazım deyil. Mən artıq Sənə ehtiyac duymuram, əzizim. Sənə qarşı içimdə olanlar, səndən asılı olmağım keçdi, getdi...Bilirsən, hətta ən ümidsiz narkomanlar belə müalicə oluna bilir. Eləcə də Mən. Asılılığım bitdi. Və indi Sən yanımdasan...Amma mən artıq yeni doza istəmirəm, başa düşürsən?
- Hə... Mənə demişdilər Sən çox dəyişmisən...Amma Mən bu qədərini düşünmürdüm...
- Sən hələ də dəli kimi sevən o balaca ağılsız qızı görməyi ümid edirdin? Hansı ki, Sənə görə özünü öldürən?
- Yox, Sən sadəcə tamam başqa adam olmusan...Tanımaq olmur. Yerlə göy qədər fərq var...Tanıdığım Sən və indiki Sən...
- Və Mən buna görə çox xoşbəxtəm, əzizim.
- Amma Mən deyiləm... Bəs hanı o mehriban, sevən, nəzakətli qız hansı ki, Mənim yanımda idi?
- Hə, bağışla. Sənə demək yadımdan çıxdı... O öldü...

P.S. Düzdür, mən çox balaca idim.