Həyatda heç vaxt heç kimi sevmədim.Daha doğrusu kimisə sevməkdən çəkindim həmişə.Ətrafımda sevən,sevilən çox insan gördüm....çox faizinin də nakam sevgi yaşadığının şahidi oldum.Bəlkə buna görə sevməkdən çəkindim.Çünki sevib acı çəkmək,sevib qovuşmamaq mənə görə bir şey deyil.Çünki o acını daşımaga ürəyim tab gətirməz.Amma həmişə təmiz sevgi arzusunda oldum.
Səni gördüyüm gün ürəyim özümdən asılı olmadan bağlandı sənə.Hər dəfə səni görəndə sanki yenidən dünyaya gəlirdim.Günbəgün hiss edirdim ki artıq ürəyimə girmisən.Özümü çox danladım “yox bu sevgi olmaz” deyə amma sevgi olduğuna artıq heç bir şüphəm qalmamışdı.Bunu sənə deyə bilməzdim.Çünki sənin qarşılıq vermədiyini görürdüm.Bəlkə də mənim yerimə kim olsaydı sənin qarşılıq vermədiyini görüb o da üz döndərərdi bu istəkdən.Mən də dəfələrlə üz döndərməyə çalışdım amma olmadı,bacara bilmədim.Düz deyirmişlər ürəyə söz keçirmək olmur.”Heç vaxt heç kimi sevmərəm” deyərkən elə bir sevdaya düşdümki indi nə qədər çalışsam da beynimdən ata bilmirəm.İndi sənin adına belə rast gəlməyim məni titrədir.
Həmişə yadımdan çıxartmaga çalışdım səni.Danışdım,münasibət qurmağa çalışdım bəlkə səni unudaram deyə.Amma ürəyimi məcbur edə bilmirəm.Ürəyə hökm etmək olmur deyiblər.Bəlkə nə vaxtsa qarşılaşarıq deyə gözləyirəm.Guya qarşılaşsaq nə dəyişəcəkki?Yenə də susqun baxışlarla baxacam.Yenə də sən fərqinə varmayacagqsan.Bu da məni daha da pis edəcək.Yox yaxşısı budur heç qarşılaşmayaq.Bir də o əzabı çəkmək istəmirəm onsuz da belə də çəkirəm o əzabı.
Amma bütün bunların bir gün sadəcə keçici bir hiss olacağını düşünürdüm nədənsə.Düz düşünmüşəm...artıq o hisslər mənə şirin bir xatirə kimi qalıb.O hisslərə sevgi deməzdim.o hissləri yaşadığım vaxtlar sanki özümdə deyildim.Elə bilirdim yaşadıqlarım bir sevgi imiş.Əslində sadəcə bir yuxu içində olmuşamkimi gəlir mənə.Çünki əsl sevgini indi tapmışam.O sevgini ki mənim ən xırda hisslərimə belə qarşılıq verəcək sevgi.”Ürəyə hökm etmək olmur” fikirləşirdim amma elə deyil.Hər şey yox çox şey