Bu gun yenə də sənsiz,yenə də çarəsiz.Sənsiz xəyalımda sənli günlərimi xatırlayıram,yəni gəncliyimin ən gözəl günlərini,o zaman mən bütün arzularımı sənin varlığınla qurmuşam,hər dəqiqəmi,hər saniyəmi sənin xəyallarınla yaşamışam.Aradan bu qədər vaxt keçməsinə baxmayaraq sənsizliyə alışa bilmirəm.Səni azda olsa unutmağı bacarmıram,halbuki bunu çox istəyirəm.Sən mənim həyatımın mənası olmusan,zaman keçdikcə buna daha da əmin oluram.Sən bəzən dodağımda bir təbbəssüm,bəzən ürəyimdə bir atəş,bəzən də gözlərimdən axan yaş olmusan.Amma sən həmişə kiçik qəlbimdə böyük yer tutmusan.Səni bu gündə, bu dəqiqədə görsəm heç çəkinmədən bu sözləri söyləyərdim,qarşılıqlı olmasa belə. Məni sevəsən deyə deyil,sadəcə biləsən deyə.Səni qəlbimdən tamamilə silmək istəyirəm,amma ürəyim məndən daha vəfalıdır.Mən sənin sayəndə sevməyin nə olduğunu bildim,sevginin şirinliyini daddım,sonu ayrılıq olsada.Sənə nifrət edə bilmirəm,axı mənə qarşı özünə nifrət etdirəcək qədər mənfi hərəkət etməmisən.Bəlkə də elə bunun üçün səni çox sevmişəm,mənim olmasanda.Ancaq sən dəmə önəmli olan sevgi uğrunda ölə bilmək deyil,uğrunda ölə bilinəcək sevgiyə sahib olmaqdır.Önəmli olmaq həyatda ən çox şeyə sahib olmaq deyil,ən az şeyə ehtiyac duymaqdır......