Dəcəl uşağın ad günüdür və anasından bir qırmızı velosiped istəyir. Anası da ona velosipedə layiq olmadığını və həzrəti İsaya günahlarını etiraf etdiyi bir məktub yazmasını söyləyər.
Uşaq otağına gedər və başlar yazmağa...
'Müqəddəs isa həzrətləri, həmişə yalan danışdığım üçün məni bağışlayın. Söz verirəm bir daha olmayacaq. Bu gün mənim ad günümdür və sizdən bir qırmızı velosiped istəyirəm'.
Uşaq yazmağı buraxar və sonra məktubu cırıb atar. Çünki günahları o qədər deyil. ikinci məktubu yazmağa qərar verər. müqəddəs İsa həmişə yalan danışdığım və anamı dinləmədiyim üçün məni bağışlayın. Bu bir daha olmayacaq. Söz verirəm. Bu gün mənim ad günümdür. Sizdən bir qırmızı velosiped istəyirəm.'
Və bu məktubu da cırar, çünki bunlarda işlədiyi bütün günahlar deyil. Və başlar üçüncü məktuba. Yenə olmaz və dəcəl uşaq başqa bir yol sınamaq üçün anasından icazə alar və kilsəyə gedər. Bunu görən anası çox sevinər və yaramaz oğulunun ağıllandığını
düşünər. Kiçik uşaq kilsədə kiçik Məryəm Ana heykəlinin yanına gedər və sağa sola baxdıqdan sonra onu çantasına qoyar və evə aparar. Evdə yenə otağına çıxar və İsaya son məktubunu yazar,
'Mənə qırmızı velosipedi al. Anan əlimdə girovdur.'