Ey Heyat Bagishla meni…
Belkede bu son yazimdi bilmirem,Belekede heyat qarshisinda bir zeifliyimdi,Belkede uduzuram artiq bilmirem…Amma inan ki,daim guclu olmaga calishdim,hamidan ve her kesden…Etrafimda olan her bir sheyi sevmeye bashladim… Gosterdiyim sevgi muqabilinde daim sevildim…Senin oyretdiyin kimi edirdim …Her yixildigimda ayaga qalxirdim…Yapishirdim senden…Sene guclu oldugumu gostermek ucun…Amma bu deqiqe belkede sozlerime guleceksen,cunki cox acizem qarshinda…Seher saat 7-di goz yashlarim dayanmir…Yuxum bele menle behse girib…Sozler qarshisinda acizem…Ey heyat bagishla meni amma senden elimi cekmeliyem…Bilmirem bir qutu derman vey a damarlarim mene komek olacaq icimdeki sene qarshi sevgini oldurmek ucun…Amma artiq ellerimi qaldirib dayanmisham…Ister zerbelerinle vur meni,ya da cekil yolumdan ozum oz elimle mehv edim heyatimi…Ey heyat Bagishla meni,Etrafimda her sheyi sevdim oyretdiyin kimi birce senden bashqa…



P.S.Yazi mene mexsusdur...