Cox çətinliklə başladı tanışlığımız daha doğrusu dalaşaraq tanış olduq. Halbuki tanışlıq məqsədilə danışmamışdıq. Gün keçdikcə bu dalaşmağımız bizim tanışlığımız üçün bir başlanğıc oldu. Bir-birimizi tanımağa çalışdıq. İlk əvvəllər səni tanıya bilmirdim daha doğrusu səni hər kəs kimi, bütün qızlar kimi bilirdim amma aradan zaman keçdikcə fikrimdə yanıldığımı hiss etdim. Sənin, bütün qızlar kimi olmadığının şahidi olurdum günbəgün və bu da məndə sənə qarşı istəyimi, sevgimi daha da atırırdı.

Çox dalaşıb barışırdıq. Bu dalaşıb-barışmaqlar sanki münasibətin daha da möhkəmlənməsinə kömək edirdi. Deyir: çəkişməsən bərkiməzsən. Bəli bizdə bu cür olmuşduq. Hər dalaşıb-barışdıqdan sonra daha da mehribanlaşırdıq, daha da çox istiyirdik bir-birimizi. Artıq bağlanmışdım sənə özümdə bilmədən. Bağlanmaq sevməkdən betərdi deyirlər. Bəli mən artıq səni sevdim və səni sevdiyimi sənə necə deyəcəyimi düşünürdüm artıq. Sənlə günbəgün danışdıqca bu istəyimi sənə çatdırmağa da çalışırdım hər sözümdə, hər kəlməmdə. Hətta bir dəfə söz arası bildirməyə çalışdım sənsə sadəcə gülüb keçdin. Bəlkədə ciddiyə almamışdın fikrimi. Çünki mənə hər zaman sadəcə mehriban oldun, sadəcə çox istədin başka heçnə. İkinci dəfə yenə bildirdim istəyimi yenədə tam olaraq heçnə deməmişdin. Amma yenə də geri çəkilmədim. Yenə də sənin sevgini qazana bilmək ümidimi itirmədim.



Çünki fikrimdə qərarlıydım. İstəyimi sənə isbat etməliydim. Çünki səni itirmək mənim üçün çox şeyi itirmək demək idi. Sən mənə çox şeyi öyrətdin. Çox dəyişdin sən məni. Səndən sonra həyata doğru-düzgün baxmağı öyrəndim mən. İnsanları tanımağı öyrəndim mən. Sənə görə çox şeydən imtina etdim. Demək olarki sərbəstliyimin çox hissəsindən imtina etdim. Çünki həyatımda kimsəyə bu qədər bağlanmadım. Artıq məndə SƏN olmaq istiyirəm.

Düzdü çox qızlar tanıdım, çox qızlarla danışdım. Hamısı da sanki nəyinsə qarşılığında danışdılar. Amma sən tam fərqli biri oldun. Sən heç bir qarşılıq gözləmədən, heç bir təmanna güdmədən tanıdın məni. Bax