Bir yoxmuşam kimi rəftar etmə mənə... səndən əvvəl də yaşayırdım, səndən sonra da həyata davam edəcəm... əlbəttə ömürlükdür sevgidən gözləntim, bu da alınmırsa, dadmağı da sevirəm...

İlk dəfə görmədim meşəni, dənizi... səndə olan o soyuqluğu, hər anında hiss etdirdin bu yoxluğunu...
Səndənmi öyrəndim ürəkli olmağı...? Hər anında köməyə ehtiyacı olanlara əl tutmağı,yardım etməyi...

Səndən əvvəl öyrəndi ürəyim sevməyi... Acıyı, xəyanəti, sevgini, dostluğu... Sən isə mənə gedişindən qalan xatirələri unutmağı öyrədirsən,amma yoxxx...heç bunu da bacarmırsan...

Sahilə çırpınan dalğaları ürəyimdə yaratmağı öyrətdin...susmağı, dalğalara səssizcə seyr etməyi öyrətdin...
Artıq mən rahatlıq axtarışındayam, inan daha yorulmuşam... 2 gün əvvəl yenə rahatlığımı pozmağa cəhd etdin, amma yox daha bacarmazsan... Getməyi sən, tərk edilməyi isə mən seçdim...

Getdin, bəs nə oldu...? İtirən sən, qazanan isə mən oldum... Geri dönüşünə cəhd, sənin itirdiyini göstərdi...yox artıq gecdir, həm də çox gecdir...artıq nəyə isə cəhd göstərmə, bacarmazsan...
Unudacağımı düşünmə, buna əmin ol... çünki unutmuşdum, amma sən rahatlığıma fırtına qatmasaydın... Geri dönməklə özünün acizliyini göstərdin,məğlub oldun...

Bilirəm, bu yazını indi oxuyursan... inanıram ki, bir də səhvlərinə səhv qatıb geri dönmək üçün cəhd etmiyəcəksən...

ARTIQ MƏN SƏNSİZLİYƏ ÖYRƏŞMİŞƏM, HEÇ OLMASA BUNU MƏNƏ ÇOX GÖRMƏ...