sakladım,

tam dışarı çıkarken, yengem, "Fahri ,ceketinin altın

da sakladığın ne yengem !"dedi. Kendimi kaybet-

mişim, " Deli Şefket'i de ben vuracağım yenge !"

dedim. Yüzüme iki tokat attı. Gözümden çıngı çıktı

sanki..." Her şeyin bir sırası var !" dedi.."Acımın üs-

tüne bir acı da sen ekleme !"

Askeri cip, yine geldi, Bir jandarma cipten indi

pencereden gördüm. "Jandarmalar !"dedim. Yen-

gem, tabancayı benim elimden aldı, içeri gitti.

Babam, bitkin ayağa zor kaltı, gitti kapıya.

Tekrar geldi, " jandarmalar, kardaşımın vurulduğu

yerde keşif yapacaklarmış !" dedi.."Amcamın

ölüsünü ben de görmek istiyorum baba !"dedim

Askeri cipe bindik, Savcı Bey, "tamam gidebiliriz"

dedi..Babam, "kardaşımı kimin vurduğu belli mi ?

Savcı Bey "dedi..Onbaşı, " vaka yerinde, şüpheli

birini yakaladık !" dedi. "Sorguya çektik, Emin'i

ben vurdum "dedi.."Kardaşınızın borcu varmış ,bor

cunu vermediği için vurmuş...."

Babam, " Bu işte bir yanlışlık var Onbaşım !"

dedi. "Kardaşımın kimseye borcu yok, az-çok köy-

de varlıklı üç aileden biriyiz....! Bu şaşırtmaca ben-

ce...!"

Askeri cip, Kanlı kayanın orada durdu. İndik.

İki jandarmanın arasında, elleri kelepçeli, sakalları

uzamış, siyah kasketli, kasketinin tepesi yırtık, şal-

varlı, kara-kuru bir adam, ürkek nazarlarla bize

bakıyordu. Jandarma Onbaşısı, "Bu adamı tanıyor

musun ?" dedi babama. Babam, "bizim köyden

değil !" dedi.. Amcam, üstü gazete kağıtlarıyla

örtülü dere yatağında yatıyordu. Yalınız ayakları

dışardaydı. Amcamın ayaklarını tanıdım...Uzun ve

taraklıydı . Savcı Bey, "Bu adam, öldürdüğün Emin'

in, ağabeyisi, kardeşinin kimseye borcu olmadığını

söyledi...Bize doğruyu söyle, Emin'i niye vurdun ?"

"Karım' la yakaladım ikisini, çekip vurdum !

Hiç pişman değilim, namsumu temizledim savcı

Bey...! İnsan, namusu için yaşar..."

"Yalan söyleme...! Kardeşi, sabah tarlaya git-

ti dedi. Adamın cesedini çobanlar dere