Yalnızlık

Yine yalnızsındır bu akşam.. Niyesini sormaya gerek yok bence.. Sonuçta sen istedin böylesini.. Senin kararındı yalnızlık.. Bir ömür boyu birlikte mutlu olmak varken sen bir anlık zevkler için yalnızlığı seçtin..Haklıydın belki .. Ben nicelerini tepip seni gibi birini seçtiysem senin yalnızlığı seçmene şaşmamak gerekirdi.. Ve sen dürüsttün hiç değilse.. Bir insanın nasıl hem bu kadar dürüst hem de bu kadar yalancı olabildiğini öğrettin bana.. '' Çok sevdim ama gitmeliyim..’’ Gitmeliyim kısmı büyük bir üzüntüyle söylenen bir şeydi ve sen bunu olabildiğince dürüst hislerle söylemiştin bana.. Ama çok sevdim kısmı.. İşte asıl önemli olan buydu.. Usta bi oyuncunun bile sergileyemeyeceği bir performansla öyle güzel bi şekilde söylemiştin ki bu yalanı.. Yalan olduğunu bile bile inanmıştım sana.. Söyleyebildiğim tek şey ‘ Ben de seni aşkım’.. olmuştu.. Oysa ben bugünü hiç böyle hayal etmemiştim ki.. Bugün bizim için süper bir gün olmalıydı. Sen sürekli bana sevgini haykırmalı, ben de biraz çekinerek biraz da yılların verdiği rahatlıkla karşılık vermeliydim aşkına.. Bütün gün gezip tozmalıydık. Sonra sen beni eve bırakmalıydın ve büyük bir üzüntüyle kapıdan girmemi beklemeliydin.. Arabadan kapıya kadar olan 5 metrelik mesafede bile başıma bir şey gelmesinden o kadar korkmalıydın ki ben içeri girmeden gidememeliydin.. Sonra 5 dk geçmeden aramalıydın.. Özledim demeliydin usulca.. Ve sabırsızlıkla ertesi günü beklemeliydik. Gece gözümüze uyku girmemeliydi. Ne biliyim farklı olmalıydı işte her şey.. Yapmamız gereken tek şey Sevmekti.. Yeni doğmuş bebek masumiyetiyle Sevmek..!