. Çarşı'ya varmışız. Otobüs'ü bekliyoruz. Ana, Arkadaş'ları koşarak geliyor. Nefes'leri gidecek nerdeyse. Abisi Çarşı'daymış. Onu Haber ettiler. Ben Kaç-Kaç'a kaçtım. Kaçmazdım. Ama Kız'ın Abisi. Benim başıma bir İş gelse? Hadi neyse derim. Ama Kız'ın? Kıyamazdım, kıydırmazdım. Dayanamazdım. Hadi, ben gittim. Bye Bye.

Aradan yine bir Hafta geçti. Allah Allah. Ben Kiz'a alışmışım. Ya onunla giderim, yada onunla giderim. Nereye olacak. Çarşı'ya. Ama keşke bugün onunla gitmeseydim. Neyse. Gittik işte.Kız bana soru sordu. Aklımda bir Dedikodu duymuş. "Duydumki, sen bir Kız'a tecavüz etmeye kalkışmışsın. Doğrumu?" Abooo. Sorduğu soruya bakın yau. Buu Dedikodu değil, bir Yalan. Hatta bir İftira. Ben? Tecavüz? Kime? "Eski Sevgiline tecavüz etmeye kalkışmışsın diye bir olay duydum." Anladım. Eski Sevgilim. Türk Kız'ı. Bende Türk. Bak, gördünmü. Kendi Irkım'dan olan bir Kız'a tecavüz edecekmişim. "Allah Allah. Kim söyledi sana bunu? Kim böyle Yalan ve İftira atıyor hakkımda? Yada şöyle diyim sana. Ben kimsenin; ne Şeref’ine, nede Namus’una göz dikebilirim. Helede kendi Irkım'dan olan bir Kız'a." Kız inanmış gibi görünüyor. Bana değil. İftira'ya. Neyse boşver. Daha çok moralimi bozmak istemedim böyle bir İftira yüzünden. Sonra Kız ile konuyu kapatmıştık. Çarşı'daydık. Otobüs'lerimiz geldi. O bindi, bende bindim Otobüs'e. Ben, moralim bozuk, düşünüyorum. Kim söyler? Kim böyle Iftira atar? Hadi eski sevgililer Hınç’ını, İntikam’ını almak için İftira atar. Ya ona inananlar? Daha mı iyi? İyi mi olmuşdu bu İftira? Çok kötü oldu. Ama yıkılmadım, ayakataydım. Mahsun Abim gibi. Çok şükür, bu konu bir süreliğine kapanmıştı. Son Hafta'ya gelmiştik. Okul Tatil'i başlıyacak yarın. Kız ile konuşuyoruz. Kız'a yarın Düğün var dedim. Halbuki bir Arkadaş'ın Abisinin Düğün'ü. Ne varki. Ayni Şehir'den geliyorlar. Belki cağırmışlardır. "Sende gel yarın ya. Beraber oynarız işte." Şaka yapmıştım. Düğün’de Anne'sinin karşısında ben onunla oynayabilirmiyim? Hadi Kız'ı ikna ettik, ya Anne'si?