a istememiştim. Unutamadım. Ne onu, nede bana cektirdiği acıları.

Aradan hemen hemen 1 Sene geçti. Onu hâlâ görüyorum. Her Pazartesi. Okul'a giderken. Ben bakıyorum, ama bakamıyorumda. Bakmadığımda, yinede görebiliyorumki; onun gözleri bende. Onun herşeyi aklımda. Adı, Soyadı, Doğum Günü. Memleketi. Nereye giderse gitsin, ben hep onu bilirim. Ne zaman nerde, ne yapıyor, ben bilirim. Çünkü onu; Allah’ımı, Peygamber’imi, Kitab’ımı, Vatan’ımı, Millet’imi’ Bayrağı’mı, Ana-Baba’mı ve Memleketimi sevdiğim kadar sevdim onu. Hâlâda seviyorum onu. Ne olursa olsun, ne yaptıysa yapsın; ben ne ondan, nede ona olan sevgimden vazgeçtim. Vazgeçemem işte. Herkes unut desede, unutmak kolay olmuyor. Ne zaman onun ismini ansam, sanki dilim tutuluyor.

Unutamam Seni...
Unutamam (GüLüM) Seni...
Kurşun’a Dizseler Beni...
Mahşer’de Hatırlarım (GüLüM) Seni...

([{Küsmedim sana Sivas’ın Gül’ü}])

Yazan: