çok alışmıştım

daha küçük olmama ramen aşk gercekten tecrübe ile yaşanmalı ben cok alışmıştım...
başlarda çok anlamsız geliyordu her gün buluşmak gezmek tozmak bir arkadaşım aracılıgıyla tanışmıştık istanbul kartal da oturuyordu okulu bıraktıgım dan sonra tanıdıgım için onu çok şanslı hissetmiştim biliyorum ki okul haytaındaki aşklar gibi olmaz diye ama olmadı gercek gecici hevs sandıgım bi ilişki yaşıcagım die çok korkmuştum ama umdugumdan daha çok sevmiştim her gün buluşmak anlamsız gelince her gün görmek istedim bi gün sinamaya gitmiştik acı aşk die bir flm o kadar cok etkilenmiştim ki ilk defa bi filimde agladım çok ktü olmuştum flm bitti eve bırak için sinamanın oldugu arca terket me yerinde kavga oldu karışmamasın die elimden geleni yaptım ama karıştı ve emanet çıkartan bir adam kalbinin yanına bıcakladı ve orada onu kaybettim o flm de aglamamın tesadüf olmadıgını fark ettim keşke oradan hiç çıkmasaydık çok alışmıştım ona ama şimdi yok siz söleyin ben napıcamm :(