vazgeçmek zorundaydım...

biz çok iyi dört arkadaştık ve ben birini çok seviyodum.onu sevdigimi kız arkadaşıma anlattım.sevdigim çoçuk kız arkadaşıma çıkma teklifi etti .arkadaşım sevmiyorum çıkamam dedi ve ben tuvalette sevdigi çoçuk üstüne yemin ettirdim sevme ama çık başkasıyla çıkarsa canım yanar sen kardeşimsin gözümün önümde olursunuz dedim.çıkmalarını isteme sebebim onu çok seviyodum.ve o çok duygusaldı her kız arkadaşım sevdigi çoçuğa bakarken görsün ağlardı.bense o ağladığı için ağlardım.2 gün geçti pişmandım ama ne yapcaktım eski arkadaşlarla buluştuğumuzda o arkadaşım aşkım var dediginde yıkıldım.tartışıtık ve içime attım.ama her ezanda onu dilerdim her acılıklı müzikte onu dilerdim.ve oğlan ayrılmak için mektup yazmış deli gibi seven çoçuk ama arkadaşım onun mektuplarını hiç okumazdı hepsi bendeydi.zorla cevap yazdırırdık sonradan ben onu seviyom demesi bitirdi ama ayrıldılar sebebini sölemedi kimse bilmedi...