Sahipsiz Mektup 3 (SENSİZLİĞİ KABULLENMELİYİM)


Kabullenmeliyim...
Yoksun artık... Gittin benden... Bak işte sensizim... Döneceksin diye beklemeyi bırakmalı, artık başka kollarda olduğunu kabullenmeliyim... Neden böyle düşünüyorum ki? Zaten ben hep seni sensiz yaşadım. Nasıl bir duygu ki bu senin yaşattığın? Varlığında da acı çekiyorum, yokluğunda da... Ama alıştım artık... Sensizlik eskisi kadar acıtmıyor canımı, ya da o kadar acıttın ki canımı, yaşadığım alışkanlık sanki "Can Acısı". Evet kabullendim artık...
Hiç birşeyin vazgeçilmez olmadığı gibi, sende vazgeçilmez değilsin... Vazgeçebilirm... Evet... Bunu başarabilirim...
Zaten;
Varlığın Varlığıma Ne Kattı Ki,
Yokluğun Benden Birşey Götürsün...