çok güzel bir aşk hikayesi...

9.sınıf:
Yanımda dünya güzeli bir güzel kız oturuyor. Ona bakmaya kıyamıyorum ama maalesef o beni arkadaş olarak görüyor bu yüzden kendimden çok utanıyorum:(
10.Sınıf:
Şuan evdeyim. O kız beni aradı yeni sevgilisi ile ayrılmış bana geldi ve bana sımsıkı sarıldı. Şu andada dizlerimde uyuyor ama o beni halâ arkadaşı olarak görüyor. Ben kendimden çok utanıyorum:(
Yıl sonu mezuniyet balosu:
Biz o kızla 8. sınıfta söz vermiştik. Partnerimiz olmazsa beraber mezuniyet balosuna gidecektik ve beni aradı "benimle gelir misin?" dedi. Bende hemen kabul ettim. Onu evinin ordan aldım, balonun en güzel kızı o beyazlar içerisinde bir melek gibiydi. Sona evine götürdüm. BEN ONU ÇOK SEVİYORUM ama o bilmiyor. Kendimden çok utanıyorum:(
yıllar geçti şimdi o çok sevdiğim kızı mezara toprağa veriyorum.
Çooook üzgünüm:( Eşyaları arasından bana kara bir defter verdiler. Açsam mı açmasam mı kararsız kaldım ama açtım. İçinde ilk sayfada bir yazı okudum.Şöyle yazıyordu:
- 9. sınıfta yanımda dünya yakışıklısı bir oplan oturuyor. Ona bakmaya kıyamıyorum. Ama o beni sadece arkadaşı olarak görüyor. Kendimden çok utanıyorum. O bana sadece bir kez SENİ SEVİYORUM deseydi dünyalar benim olurdu...
- Şu an kendimi tutamıyorum ve hıçkıra hıçkıra ağlıyorum. Keşke zamanı geri alabilseydim...