YARPAQ

iki qiz yoldasi eyni evdə qalırlar, birinin adi ZELIHA, digərinin adi TUGBA. birdə alt qatda oturan yalniz bir gənc oglan. adi BIROL. iki qiz, oglanla yoldas olurlar. araları o qədər yaxşı olar ki biriylə duyğulu bir yaxinlasma olar. Gənc rəssamdır. Bir gün qizlardan biri xəstələnər özünü yataqlara salar. soyuqladigini düsünür və çox əhəmiyyət verməz xesteligina, halbuki çox hiyləgər bir xestelige tutulub ve yoldasi alt qatdakı oglani cagirar tez nərdivanlardan çixar oglan, bir anda dayanar (ZELIHA) qizdirma içindədir və titrəyir. yanına gedər əlini sixar bir neçə söz söyləyər ``cadi soyuqladinI:) `` deyə deyilər. kiz gülümsəyər, sabaha bir seyim qalmaz deyə danishar oglana və tugbaya. üçüncü gün olar qiz pislesmis vəziyyətdədir. dərhal həkim çagirirlar həkim kiza muane edər. həkim yoldasina ALLAHdan ümid kəsilməz, bəlkə onu həyata baglayan bir sey olsa xesteliyi məğlub ede bilər deyər həkim. tugba otağına çəkilər və aglar oglan isə balkona çikar küləyə göz yasini dəydirər. Zeliha o axsam heç yatmaz, gecə bitməmisdi, gözlərini açmis agaca baxırdı... zeliha yoldaslarini çagirir, gəlirlər. bu parkdakı agaci görürsünüzmü?. bax o agaçtan son yarpaq düsene qədər həyatda olacagini söyləyər oglan və tugba dərhal əlindən tutar belə düsünme xais edirik deyərlər. kiz basini yelləyər. Sanki həyatini o yapraga baglamisti. o gecə payız baslangicidir, siddetli bir firtina vardır agaçtaki yarpaqlar küləyin gücünə dözə bilməyib düsürlar. Qiz, günes sabah dogacak amma mən burda olmayacam, deyə deyilməyə baslar. və yuxuya gedər oglan tez evinə gedər şəkil vəsaitlərini alar agacin yanına gedər və çixar agaca. hava küləkli oldugu qədəriylə də soguktu. Oglan o yapragin şəkilini çəkməyə baslar əlləri gomgoy olar. Acı vermirdi, o bənövşəyiliklə şəkilini bitirdi və çizmis oldugu yarpaqlı rəsmi budaga mohkem yapistirar və evinə gedər. səhər olar ZELIHA oyanar xesteliyini udmus bir sekilde dərhal oglanin yanına gedər amma oglan dünen axsam gecə yarısı çixtigi agaçta dehset