Sevda ile Ahlak’ın Hikayesi

Bundan çookk uzun zaman önce sevda ile ahlak beraber yaşarları..Beraber gezer insanları mutluluklar ülkesinde yaşatmak için çalışırlardı..Bu uzun zaman böyle devam etti..Sonra bir gün sevda ile ahlak’ın yolları ayrıldı..Sevda hoyrat bir ruzgarın savurduğu küller gibi uzaklara sürüklenip gitti..Ahlak yine görevini yaptı.İnsanların gönüllerine mutluluklar doldurmaya devam etti..Sevda da İnsanların yüreğindeki yerinde gezinip mutluluklar dağıtmaya devam etti.Bir zamanlar beyaz olan sevdanın rengi ahlaktan uzak kalınca karardı siyahın sonsuzluğunda kaybolup gitti..Başlarda her şey yolunda gidiyor sevdayı yüreğinde gören insalar mutlu olduğunu sanıyordu..Ahlak ile yollarını ayıran sevda rengini gizledi ve beyazlar giyerek rengini saklayıp insanlara hoş gürünmeye devam etti..İnsanları aldattı..Ahlak sevdanın siyahlığından haberdar oldu..Gitti yanına beyazlar içinde karanlıkları aydınlatmak için..Ama yapamadı sevda kaçtı..İçindeki selzenişi dışa vuramadı ahlak o günden sonra.. Sükuta büründü..Sevda çığlıklar atarak kalplerin kulaklarını doldurdu..Ahlak yine hep gezdi insanların yüreğinde ama fısıltısını kimse duymadı, yürekleri aydınlatan bembeyaz rengi sevdanın karanlığında kayboldu ve bir kıvılcım kadar küçüldü..Görünmez oldu..İnsanlar ahlakı sevdanın yanında göremedi.. Sesini duyamadı..Sevdanın karanlığı kalplerini yavaş yavaş kapkaranlık eyledi..Ahlaksız sevda kendi karanlığında yok olup gitti yerini aşk denilen şeytanın oyuncağına bıraktı.Bunu gören ahlak daha çok üzüldü..Fısıltısını duyurmak için çalıştı..

Bazı rivayetlere göre ahlak ile sevda yeniden birleşti..

Bazı rivayetlere göre de ahlak bir yerle de yaşıyor.Sevdasını arıyor..

Ben hala tertemiz olan sevdanın beyazlığına inanıyorum ve ahlak ile kavuştuğuna inanıyorum..Her ne kadar karanlıklar içindeki kalpleri görsemde..Sevda ile Ahlak bir yerlede hala beraber yaşıyor ve insanlara beraber fısıldayıp en beyaz rengiyle kalpleri aydınlatmaya devam ediyor…