DİVARDA MİSMARLI KƏRTƏNKƏLƏ


Yapon memarlarından biri evini başdan aşağı məğlub olurdu. Temir əsnasında sökdüyü qapılardan birinin divarla əlaqəli hissəsində, iç qisimində, iki taxta arasında sıxışıb qalmış bir kərtənkələ tapdı. Bir az daha diqqətlə baxınca kərtənkələnin canlı olduğunu fərq etdi.
Onu oradan qurtarmağa çalışarkən bu dəfə kərtənkələnin bir ayağından divara mismarlanılmış olduğunu gördü.
On il əvvəl edilən evə qapısı ilişərkən çöldən çaxılan bir mismar, o an qapıyla divar arasında olan kərtənkələnin ayağına isabət etmiş olmalı deyə düşündü Yapon memar.
Yaxşı necə olmuşdu da bu kərtənkələ, bir santimetr boyu belə tərpənə bilmədiyi bu qaranlıq divar boşluğunda on ildir canlı qalmağı bacarmışdı?
Memar, temir işlərini bir kənara buraxaraq kərtənkələni izləmə ye başlı. Bu kərtənkələnin yalnız havayla bəslənmədiyinə görə, bu qədər il həyatını necə davam etdirə bildiyini maraqlanırdı.
Bir müddət sonra divar boşluğunda bir hərəkət oldu. Yapon memar, haradan çıxdığını fərq edə bilmədiyi başqa bir kərtənkələnin gəldiyini gördü. Gələn kərtənkələ, yerindən tərpənə bilməyəcək halda olana ağızında yemək daşıyırdı.
Bu kərtənkələ digərinin bəlkə anası idi, bəlkə bərabər/yoldaşı, bəlkə də yoldaşı Kim bilər? Amma bilinənə bir şey var ki aralarındakı güclü sevgi, birinin bezib usanmadan digərini həyatda tuta bilmək üçün ona yemək daşımsına səbəb olmuşdu.