Torpaq bir gün güzgüyə deyir:
- Ey güzgü, sənə həsəd aparıram. Çünki kim sənə baxsa özünü görür amma mənə baxan ancaq məni görür.
Güzgü torpağa cavab verir:
- Bu nə dərddir çəkirsən? Bəs bilmirsən ki, mən mənə baxanların bu gününü göstərirəm amma sən sənə baxanların sabahından xəbər verirsən?
Bu cavab torpağın xoşuna gəlsədə yenə deyir:
- Bəllidir ki, sözlərin məni rahatlatmaq üçündür. Bəs deyə bilərsənmi, sənə baxanlar heç dönüb mənə baxar?
Güzgü gülərək cavab verir:
- Narahat olma, mənə baxmağa üzü olmayanlar həmişə dönüb sənə baxacaq.