Mamedin gənc vaxtları idi... 100 mərtəbəli binanin birinci mərtəbəsində O, yüzüncü mərtəbəsində isə ürəkdən sevib aşiq olduğu gözəl bir qız yaşayırdı… Mamed də qızla münasibət qurmaq üçün variantlar axtarirdi. Bilmirdi nə eləsin..Nəhayət ağlına bir fikir gəldi… “Ütü almaq bəhanəsi ilə qizin evinə gedim”.
Mərtəbələri çıxa çıxa fikirləşir...
“Qapını döyəcəm, qız məni görəcək, baxışlarımız toqquşacag. Qızın məndən xoşu gələcək… Yavaş-yavaş münasibət yaranacaq...”
Fikirləşə- fikirləşə çıxır 40-cı mərtəbəyə kimi…
“Sonra görüşlərimiz olacaq, bir birimizi yaxşı tanıyacıq, günlərin bir günü mən onlara nişan göndərəcəm...”
(70-ci mərtəbə) .
“Toy olacaq… Evlilik həyatı, uşağlarımiz olacag… Böyüyəcəklər… Məktəbə gedəcəklər...”
(80-ci mərtəbə) .
“Əlbətdə ki arada incikliklər, küsülüklər də olacag… Sonra problemlər coxalacaq,
Dava-dalaş, səs-küy, dava-qırğın, məhkəmələr, və nəhayət boşanma… Aramızda da dərin nifrət hissi olacaq və s…”
100-cü mərtəbəyə çatanda artıq Mamed dəli kimi idi. Əsəbi halda qapını döydü.
Qiz qapını açır : - “Buyurun...”
Mamed hirsle : “Sizde ütü var ?!”
Qiz : “ Var…”
Mamed : “Var var da..! Sox gözüvə !!!”