i geleeklerdi bilirsiniz işte ögrençi evi gelcekler oyunlar oynanacak eglenilecek falan filan...melis abla bizle konuşurken telefonu çaldı kim var falan die sordu melis ablada söledi burla var (benim kuzen) vve birda onun kuzeni...dedi mustafa abide sizde olmaz çok kalabalık oluruz siz bize gelin dedi.sonra apar topar biz oraya gidiyoruz.şimdi bunları niye anlatıyorum dimi istemeye istemeye ne işim var falan die die beni götürdüler her neyse eve gittik kapıdan girer girmez merti gördüm...o an içimden iyiki gelmişim yaşasın die olley sesleri geliodu ve o sesler gözlerime mutluluk olarak yansımış olmalı die düşünüyorum çünkü mert gözlerinin benden alamadı yine göz hapsindeydim...hep beraber otururken hem çok egleniyordum hemde deli gibi heyecanlanıyordum onunla bu kadar yakın olmak falan ogünler dün gibi aklımdaa sessiz sinema oynamadan önce onun odasına gidip kızlarla film simleri bularken kapıyı dinlemesinler die beni ve erkeklerin onu dışarı çıkartması o karanlık kolidorda uzaktaki ışıldayan ve beni seyreden gözleri hiç unutmadım.sonra sessiz sinemada anlatmaya çalışırken ki heyecanımı seyredişi o baktıkca ben aklımdaki herşeyi unutuşum kazanmamızda deliler gibi çıldırmamız ve kazanmamıza sinir olarak bakacagı yerde beni gülümseyerek ve hayranlıkla izleyişleri,kulaktan kulagı oynarken gelip benim yanıma oturması ve benim kulagıma söylemesi sonra en baştaklerin 'senden ilk gördügüm andan beri hoşlanıyorum hoşlanıyorum ve ben galiba senden çok etkilenmeye başladım'falan dedirtmeleri ve sonra merte biz böyle bişey demedik kendi söylemek istedigin şeyleri bize mi söyletiyosun deyip bana bişyleri iyice anlamamı saglamalrı hiç gitmiyo aklımdan kulagıma yaklaşıp nefesini hissettirmesi ve bana çok uzakken bir akşamda benim okadar yakınımda olması ve beni önemsemesi seyretmesi gülümsemesi herşey çok güzeldi yaaa...ve ben kuzenimde kaldıgım sürede görüşmelerimiz dahada çogaldı anahtarım olmadıgında dışarıda kaldıgımda gitmek için bi bahanem vardı...çok güzel vakit