benim gözümde dağlara taşlara sığmıyordun gerçek kimliğin yüzüme tokat gibi dayanıncaya kadar ...
Keşke senin yüzünü hiç görmeseydim keşke seni hiç tanımasaydım keşke seninle hiç konuşmasaydım , keşke teklifini kabul etmeseydim sana duyduğum keşkeler burada bitmiyor . Belki de seni hayatımdan tamamen çıkardım dememe rağmen içimdeki keşkelerim ölmeden bitmeyecek .Ya bana hiç gelmeseydin ; ya da benden hiç gitmeseydin ...
Sensiz yaşamaya alışmışken alışamamış olsam bile , sensiz yaşamayı öğrenmişken belki de seni yavaş yavaş unuturken bana tekrar tekrar kendini hatırlatmaların beni bir daha incitiyordu . Şimdi senden öncesi ve senden sonrası olmak üzere bölümlere ayrılıyorum . Senden önce gülen gözler senden sonra ağlıyor oldu , senden önce umut dolu kalp senden sonra hüsran doldu , senden önce dimdik duran vücut sen gittikten sonra eğildi . Bunların sebebi sen misin yoksa ben miyim bilemiyorum . Belki de o sevgiye karşılık bana bunlar armağandı demek ki sevgimin değeri bu kadardı .
Benimleyken gözünü gözlediğim , birine baktı mı diye kendimi yiyip bitirdiğim , kendimden bile kıskandığım sen karşımda olmana rağmen göz göze gelmemek için büyük çaba harcıyordum . Sen benim belki de şuana kadar yaşadığım en büyük sevdaydın . Belki sevdiğim ilk erkektin , belki de seni bir kız çocuğunun babasını sevdiği gibi sevmiştim , sende baba özlemimi gidermiştim .
Hani bana onursuz , gurursuz demiştin telefonu da yüzüme kapatmıştın ya çok ağırıma gitti . İşte o zaman seni belki de tekrar sen olarak tanıdım ve seni bu iki kelime yüzünden bi daha affetmedim . Sen ulaşılmaz değil sıradandın . Sana o an çok büyük kin duydum ve nefretimi benim değil sana kalbimim isteği üzerine o tokatla yansıttım . Çünkü ben senin dediğin gibi ne onursuz ne de gurursuzdum . Onursuz gurursuz olsaydım bil ki kendimi mal gibi kullandırmayı bile göze alarak senin isteklerine yanıt verirdim ; demek ki ben senin dediğin gibi değilmişim ama bunu sana göstermeliydim ve ağırda olsa gösterdim . Biliyorum