toplayınca, gülümsedi.

"Ayıp değil mi sana ! Yetişkin bir kızın o dalın

tepesinde ne işi var ?" dedi..

"Şey...özür dilerim, kabalık ettim...!"

" Bu seferlik affettim seni...! Adın ne sahi senin ?

" Huriye ...!"

"Benim ki de Osman...! Efe Osman diye bilir

akranlarım...Bundan sonra, senin adın mislet olsun

güzel kız !"

Osman'ın içine bir ateş düşmüştü. Eve vardığın-

da, yaşlı annesi , gülümseyerek, "Osman , oğlum

bugün sen de bir hal var, hayır mı ?"dedi..

Osman, dalgındı. Annesinin sözünü duymadı bile

Kadın, tekrar seslendi.."Bana mı seslendin ana ?"

dedi..Yaşlı kadın, gülümsedi.."Tabii sana ! Bu evde

başka Osman var mı ?" Ana- ile oğul, muhabeti

süredursun, Huriye' nin de aklı fikri Osman Efe 'de.

* * * *

Huriye'nin annesi, "gızım, baban yemeğe nerde

ise gelir, su ister, kaplarımız al, çeşmede doldur !"

der.

Huriye, elinde testiler, çeşmeye gider..Testinin

birini doldururken, kalın bir erkek sesiyle irkilir

" Güzel gız, destur var mı ? "der.

Huriye kenara çekilir. Geniş omuzlu, dal gibi

bir adam, avucuna su doldurarak içer gibi yaparak

kızın suya düşen hayaline bakar. Aşık olur

"Adın ne senin ?" der.

" Huriye ! "der.

"Yoksa, Çıkrıkçılar yokuşunda at koşumları

yapan Ahmet ağanın gızı mısın ?"der.

Huriye'nin utançtan yüzü kızarır. Başıyla evet

der.

* * * *

Çeşmede Huriye'yi gören Kır ağa, yanına tanıdık

birkaç adam alarak, Ahmet ağanın Çıkrıkçılar

yokuşundaki evine gelir. Yaşlı adam, Kır ağayı

görünce şaşırır, sonra buyur eder eve.

Huriye, çeşmede gördüğü adamı tanımıştır.

Yüzü asılır. Ama, misafir olduğu için hoş geldin der.

Ahmet ağa, "haydi gızım bize köpüklü bir kahve

yap ta içelim !der.

Huriye, mutfakta annesi ile karşılaşır.

"Ana bu adam niye gelmiş ?"der. Yaşlı kadın gülüm-

ser, "gızım, artık büyüdün, uçma zamanın geldi

der..."Artık evlenmelisin, erini yuvanı bilmelisin