Koştum ki, Nuri, sap yığının üstünde yatıyor...

İşliği kan içinde, elinin altında da bana gösterdiği

tabancası...İşte böyle efendim...

Orta Yaşlı bir köylü, " Nuri çok babayiğit bir

delikanlıydı Savcı bey...Böyükle böyük, küçükle

küçük olurdu, Zala kadının öbür uşakları kavgacıydı

neme lazım, Nuri başkaydı...!" dedi.." Tüm köy

gızları yangındı...Emme, Bahar kızdan başkasına

dönüp bakmazdı...Nazara gedi Nuri, ben onu bunu

bilmem...Kalabalıkta bir dalgalanma oldu,

"Zalanın bacısı Döne kadın bu !" dediler. Zala kadın

"Oy!...oy.!..Yiğidim, aslanım ,nasıl gıydın canına

diye saçını başını yoluyordu...

Nuri, yığının dibinde yatıyordu. Ölünün yanında

duran iki jandarma, meraklı kalabalığı cesede

yaklaştırmıyordu...Siyah kakülleri önüne düşmüş

ince sarı bıyıkları, yüzündeki çiller, onu daha da

da yakışıklı gösteriyordu...Gülümser gibi bakıyordu

insana, onu gören, bir ceset olduğuna inanmazdı...


Çizgili keten gömleğinin üstündeki katılaşmış kan

pıhtısı öylece duruyordu...

Zala kadın, bacısına sarıldı ağlamaya başladı.

Adli tıp raporu, ve balistik inceleme, olayda

dinlenen şahitlerin ifadesinden, Nuri adlı delikanlı-

nın, tabancasını temizlerken, tabancanın içindeki

kurşunlardan birinin kaldığını, o anda elinin tetiğe

değmesiyle tabancanın ateş aldığı, olayın bir kaza

sonucu olduğu kanatine varılarak , cesedin gömül-

mesine mani bir hal yoktur !"diye savcılıkça izin

verilmişti,...

Zala kadın, "kumandan bey, ayaklarının altına

kurban oluyum, Nuri'imi bana göster !" diye

yalvarıyordu. Kumandan, " Bırak oğlunu görsin

kadıncağız !" dedi..İki Jandarma çekildi...Yaralı

kadın, sap yığınının üstünde, cansız yatan oğluna

sarıldı, ağladı..."Nurim.!..Aslanım.!..Koçum, senin

yerine ben ölseydim keşke...! Azrail mi yelledi

seni ? Hani bana söz vermiştin, ana bir daha

silahla oynamaycağım diye ! Ah oğlum, nişanlına

ne