çil oğlana ağıt

başlık :çil oğlana ağıt

Bu öykü, gerçek bir olaydan alınmıştır...Bu öyküyü

seveceğinizi umarım.

Ekinlerin biçildiği ve yazı yabanın ekin sapları ile

dolduğu bir aydı, babam yığının gölgesinde

uyuyordu

Erkek kardeşim Veli döven sürüyordu...Anam

bacımın bebesini kucağına almış, kucağında salla-

yarak uyutmaya çalışıyordu. Kayseri şosesi

köyümüzün yanından geçerdi.Kuşluğa doğru, yeşil

bir askeri cibin şoseden, köye doğru saptığı görül-

müştü...Toz bulutu bize yaklaştı. Cipte, arkada

kumandan, yanında hükümet tabibi ve savcı "bey"

görünüyordu, cip toz bulutu içinde bizden uzaklaştı.

Anam telaşlanmıştı " Eyvah !Bacımın uşakları su

yüzünden yine birisiyle kavga etti, inşallah ölen

yahut, ağır yaralanan olmamıştır...Çünkü, bostan

sulaması yüzünden , sıra kavgası olurdu, suyun

başı Kör Fekri'nin bostanında olduğu için, önce

kendi bostanını sulardı, sonra komşu bostanlara

su salardı...Ötelerden, telaşlı biri geliyordu, hem

kendi kendine konuşuyor hem de hızlı hızlı yürü-

yordu. Yaklaşan, tarla komşumuz Ahmet emmiydi

Babam da uyanmıştı. "Yelli yelli geldiğine göre

köyde bir vukuat var her halde !" diye söylendi.

Anam, " Hayır mı Ahmet efendi ?" dedi..Ahmet

emmi, " hayır canım, Zala kadın seni istiyor !"dedi.

"Allah Alllah !Bacım tam da beni isteyecek zamanı

buldu !"dedi..Anam , pirelenmişti, Ahmet efendi

benden gözünü niye kaçırıyon ? Bacıma birşey mi

oldu yoksa ?" Ahmet emmi yutkundu, "Nuri kendi-

ni vurmuş !" dedi..Anamın, eli ayağı bir birine karış-

mıştı, ağlamaya başladı. "Gelin, gel şu bebeni al !"

diye ünledi..Sonra, yığının üsstünde duran soğuk

kuyusu "lastik"leri ayağına geçirerek,şaşkın

yola koyuldu. Babam, "oğlum, anan o kadar yolu

yürüyemez, bizim merkebi getir de binsin !"dedi..

Eşek, yığının biraz ilerisinde kuru otları hart hart

diye ses çıkararak yiyor, yağırına konan yeşil