kadar bu kızı seviyorsun, getir bizi tanıştır !" dedi..

"Şey...Bu kadar, ısrar ettin söyleyim, biz

taşralıyız, babam fakir bir köylü, ablam bir

fabrikada işçi, annem de bir dişçinin yanında

çalışıyor....! Şimdi öğrendin mi ? "

Ertan, "Fakirlik ayıp değil kızım ! Namusuyla

çalışan , emeğiyle geçinen insanlara saygım var

öyle zenginler bilirim ki, gençleri zehirleyerek

köşeyi dönmüştür....Bu evlenmemize engel teş-

kil etmez !" dedi..

* * * *

Ertan, annesine bu konuyu açmıştı. Kadın

" Babanla da konuştum, o da kızı getirsin bizle

tanıştırsın !" dedi..

Ertan, babasının konuya olumlu bakışına

çok sevinmişti...Gelelim, kız cephesine,

* * * *

Meryem kadının, kızının dalgın hali ve neşesiz

tavrı gözünden kaçmamıştı...

"Elif ! Yavrum, neyin var ? Yüzün solgun...

Derslerin çok mu ağır yoksa ? Okumak isteyen

sensin kızım...! Cahille, okumuş insanın farkı var

dediyse de, "anne üstüme düşme !" diye terslemiş-

ti annesini..".Ertan'ı çok seviyorum, ama bir yanda

korkuyorum ! Offf! Siyahla -beyaz nasıl bir birinin

zıttıysa, Ertan'ın ailesi ile benim ailem çok farklı !

diye geçirdi içinden . "

Ama, Ertan'ı kaybetmekten korkuyordu...

O gün, otomobilden, inip ,yeşillikler içindeki yalıdan

içeri adım atınca, heyecandan kalbi duracak gibiydi

nerdeyse...Cennet gibi bahçenin içindeki bir havu

zun kenarındaki şezlonga uzanmış, oturan Ertanın

annesi, Elif'e karşı çok sıcak davranmıştı.

" Hoş geldin yavrum !" dedi..

Elif, "Hoş bulduk efendim !" dedi..

"Demek oğlumun aklını çelen kız sensin...

Adın Elif galiba ? "dedi..Elif, hem terliyor hem de

çok sıkılıyordu...Ertan, hadi siz yukarı çıkın ben

de geliyorum dedi..

Ertan, kızı salona almıştı. Odanın içi geniş ve

ferahtı...Yerde, Bünyan halısı serili, koltuklar klasik

karşıda, büyükçe aynalı bir dolap, ortada mermer

bir masa, pencere yanında renkli bir televizyon