Bilirsən ömrüm? Bu gün mənim ad günümdü. Həmişə ad günümü möhtəşəm keçirtmişəm, ən azından mənimçün möhtəşəm olub. Həmişə rəqs edərək səs-küylü olub ad günüm. Rəfiqələrim, dostlarım, səs-küy, qışqırıqdan bezmiş qonşular, və ya hansısa restoran və yenə musiqi rəqs, gülən üz, tebrik edən valideynlərim, sms və zənglərdən donan telefonum, bir-birindən gözəl hədiyyələrim və ən əsası doğma vətənim –Azərbaycanım və ya ikinci vətən-Gürcüstan.
Amma bu gün fərqlidir eee ürəyimin yarı hissəsi, 19 yaşımda ad günüm tamam fərqlidir.... Piterin küçələrində sakit-sakit gəzirəm,yanımda valideynlərim yox, bütün həyatımı həsr etmək istədiyim insan yox. Düzdü yanımda dayım uşaqları var, amma özümü o qədər tək tənha hiss edirəmki, sanki iki qirağını sel aparmış körpüyəm, qalmışam ortada-dayaqsız. Indi azca bir zerbə yetərki məni yerlə bir etsin
gəzərkən sakit-sakit ağlayıram, istəmirəm bilsinlərki mən ad günümü ağlayaraq keçirdirəm. Bilirəm yenə deyeceksən- Lalə çox ağlağansan indiki sənin ən şad günündür niyə ağlayırsan? Düzdü canım elədi. Bəlkədə hər şey əladır amma mən sənin yoxluğuna ağlayıram. Sən yoxkən digər şeylərin olmasının nə önəmi varki? Neyləyirəm yaşımın üstünə yaş gəlməyini sən yanımda olmayanda? Neyniyirəm sən yoxkən ən sevincli günümü?
O qədər sakit və qəmginəmki dayım oğlu tez-tez soruşur:
- Lalə sən burda darıxırsan?
Mənim həmin an mimikam dəyişir suni gülüş qonur üzümə. (Istəmirəm bilsinlərki özümü yaxşı hiss etmirəm. Mən pisəm deyə onların da pis olmağını istəyəcək qədər eqoist deyiləm axı.)
- yox qaqaş darıxmıram. Niyə darıxım hər şey əladı
- Lalə, niyə yalan danışırsan axı keçən il sən belə qəmgin qlz deyildin, həmişə üzün gülərdi, sənə nəsə olub
- Yox nə olasıdı hər şey əladı sadəcə bir ildə cox şey dəyişib yəqin istirahətsiz keçən iki ilin yorğunluğudur
Ta demirəmki bu qırıq örəyin nəticəsidir, 20 gün əvvələ qədər yenə həmin gülərüz, Şıltaq Lalə idim. Indi isə istəsəmdə ola bilmirəm. Ürəyimin yarı hissəsi başqasındaykən mən necə gülərüz ola bilərəm