ACABA

Bazı anlar var, bir şarkı geliyor kulağıma; zamanı durduran, bana "Seni" hatırlatan..
O anlar acaba diyorum.. Acaba o da beni düşünüyor mu.. Benim onu sevdiğim kadar o da beni seviyor mu.. Gözlerinde kaybolduğum insanın kalbinde azda olsa bir yerim var mı?..
Sorular, sorular, sorular.. Bana ne yaşattın ki seni bu kadar unutulmaz, seni bu kadar Vazgeçilmez yaptı.. Biliyorum sorular seni bana getirmez.. Biliyorum acım ne yaparsam yapayım dinmez..
Her güne başlarken Vazgeçtim diyorum. Bu gün son.. Bir daha adını anmayacağım, gözlerini düşünmeyeceğim, nefesini hissetmeyeceğim… Olmuyor yapamıyorum işte... Seni içimden söküp atamıyorum…
Hayatta bir insanın başına gelebilecek en büyük mucizesin… Ve ne şanslıyım ki ben bu mucizeyi yaşadım.. Hala da yaşıyorum… Hala geceleri karanlık odamda bana gülümsüyorsun..
Gittiğinden beri değişen çok şey yok... Senden kalanlarla seni yaşamaya çalışıyorum.. Her yağmurda dışarıya fırlıyor sokaklarda seni arıyorum.. Seni ilk gördüğüm günü hatırlıyorum.. O anı yaşıyorum.. Başını omzuma koyduğun anı.. Keşke diyorum o an ölebilseydim....
Yine yağmur yağıyor.. Yine sokaklardayım.. Yine ağlıyorum..... Ve yine ölemiyorum......